Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
Μαρία Κουλούρη, “ Ρολόγια και άλλοι χτύποι ”, εκδ. “ Μελάνι ”, 2015



            Η Μαρία Κουλούρη ήδη από την πρώτη της ποιητική συλλογή έχει κατακτήσει και εγκαταστήσει την προσωπική της γλώσσα ως κάτι το συμπαγές και αδιαμφισβήτητο. Η νέα της συλλογή υπερχειλίζει από εικόνες (γενικές ή λεπτομερείς) που δεν εξαντλούνται στα όρια των ευδιάβατων παρομοιώσεων ή λυρικόπνοων μεταφορών, μάστιγες αμφότερες των ποιημάτων. Αντίθετα πολλαπλά αντικαθρεφτίσματα μοιάζουν να είναι τα ποιήματα της. Μόλις κάτι φαίνεται ή δημιουργείται στο διάβα του αναγνώστη αμέσως κάτι άλλο (και συνεχώς) αναδύεται. Πολυπρισματικά, καλειδοσκοπικά κι ωστόσο χτισμενα με προτωγενή υλικά (και τούτο το θεωρώ κατόρθωμα) τα ποιήματα της Κουλούρη διεκδικούν (δια των εικόνων και των εξιστορούμενων) πρώτα πρώτα την ίδια την διερώτηση (“ αφετηρίες περισυλλογής ”, αναφέρει στο ποίημα “ Βαλεριάνες ”), και την αναψηλάφηση των βημάτων (οι “ άλλοι κτύποι ” του τίτλου) με τα οποία θέλει και ωφείλει καθείς να πορευθεί στο σύντομο χρονικό διάστημα που του αναλογεί. Εξ' ού και τα “ Ρολόγια ” στον τιλο ττης συλλογής. Χρόνος και πορεία εντός του, μέσα από κρύπτες και περάσματα που δεν φαίνονται εξ' αρχής, που απαιτούν την αναζήτησή τους και τα κλειδιά τους, που δεν είναι απαραίτητα (ίσως και όχι) φαντασμαγορικά, μα που για να τα δει τις πρέπει να ανοίξει σχισμές σε σώματα και λέξεις. Σαφέστατα υπαρξιακής κοψιάς τα ποιήματα της Κουλούρη, χωρίς να ψευδοφιλοσοφεί, χωρίς να πέφτει στα πατώματα ή να γδέρνεται σε τοίχους φτιαχτών αδιεξόδων, δεν ανοίγουν με την πρώτη ανάγνωση, αλλά ίσα ίσα με μια και μοναδική (πρώτη και τελευταία) ανάγνωση κλείνουν.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA