Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

Πέτρος Μαρτινίδης, « Η υψηλή τέχνη της απελπισίας. Γύρω από τον Ισοβίτη του Αρκά », εκδόσεις « Ύψιλον », 1992


Ήδη εδώ και 25 έτη το φαινόμενο Αρκάς έχει κατακτήσει τους περισσότερους εν Ελλάδι (αλλά και στο εξωτερικό) φίλους των comics, αλλά (και αυτό είναι το εκπληκτικό) και ανθρώπους που γενικά αν και δεν διαβάζουν comics, ωστόσο έχουν διαπεράσει τις σελίδες του Αρκά. Τι συμβαίνει όμως με τον Αρκά ; Είναι ένα απλό comic ; Μια απλή ιστοριούλα διανθισμένη με επιπολάζοντα αστειάκια, όπως για παράδειγμα ο Ποπάυ ή ο Μίκυ Μάους. Και βέβαια όχι. Κάθε ιστορία του Αρκά καταδεικνύει, σχολιάζει και «φιλοσοφεί» (ας το πω έτσι απλά) πάνω σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα. (Όλες δε οι ιστορίες μαζί συνθέτουν τον καμβά των περισσότερων ανθρώπινων ψυχικών καταστάσεων και κοινωνιών.) Οι σχέσεις γονέων και τέκνων, οι σχέσεις εξουσίας και εξουσιαζόμενου, ερωτικά και συμπαρομαρτούντα ψυχικά προβλήματα και συμπλέγματα, καυτηριασμός της ανθρώπινης ματαιοδοξίας, κριτική στον δυτικό (τουλάχιστον) πολιτισμό και μεταφυσικές ανησυχίες διαπερνούν το φάσμα του έργου του Αρκά. Και όλα υπό το πρίσμα ενός πηγαίου, διόλου ρηχού και σαφώς αναστοχαστικού χιούμορ.

Πρόσφατα κατηγορήθηκε ο Αρκάς (με ανώνυμες και επώνυμες διαδικτυακές, κυρίως, επιθέσεις) ότι με τα σχέδια του δεν κάνει άλλο από το να παίρνει σαφή πολιτική θέση καυτηριάζοντας (ως και χλευάζοντας) την παρούσα (εν έτει 2015) κυβέρνηση. Ανακινήθηκε ξανά (και ξανά και ες αεί) το ζήτημα της ελευθερίας του λόγου, τα όρια του μέχρι την εξύβριση και συκοφάντηση και τα σχετικά (νομικά, ηθικά και άλλα) δορυφορικά θέματα. Η άποψη μου θα είναι σαφής : είναι αναφαίρετο δικαίωμα (βασισμένο στο δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης) του «χιουμορίστα σκιτσογράφου» Αρκά να σχολιάζει δυσμενώς με το πενάκι του την κυβέρνηση, την όποια κυβέρνηση. Εξάλλου τόσα χρόνια αυτό δεν έκαναν άλλοι διάσημοι σκιτσογράφοι (για παράδειγμα Κυρ, Ορνεράκης, Χατζόπουλος, Στάθης) χωρίς ουδείς να ξεσηκωθεί ; Άραγε όταν (απλό παράδειγμα) ο σκιτσογράφος Στάθης σχολίαζε δυσμενώς προηγούμενες κυβερνήσεις γιατί οι τότε διαδικτυακοί πολέμιοι του Αρκά δεν ξεσηκώθηκαν ; Το παράπονο που ένας ένθερμος αναγνώστης του Αρκά θα μπορούσε ίσως να διατυπώσει δεν είναι η μονομερής έναντι μιας κυβέρνησης στάση, αλλά το γεγονός ότι με αυτά τα σκίτσα έχανε ο Αρκάς την δύναμη που είχε να αγκαλιάζει ένα θέμα (και την προβληματική του οπτική) ολόπλευρα δίχως μονοσήμαντες επισημάνσεις, ταλέντο που τον καθιστά  εν τέλει όχι μόνο σκιτσογράφο μα και δημιουργό τέχνης (αν μην τι άλλο το “καθολικό” είναι στοίχημα στην τέχνη). Κάπως έτσι τον παρουσιάζει και ο Πέτρος Μαρτινίδης, αυτός ο δαιμόνιος καθηγητής Αρχιτεκτονικής του Α.Π.Θ., στην ευσύνοπτη, πλην επαρκέστατη και εμβριθή, μελέτη του για τον Αρκά. Πρόκειται για μια μελέτη που πιάνει το φαινόμενο Αρκάς από τις ρίζες του και το αναλύει ως τα ψηλότερα (και υψηλότερα) παρακλάδια του. Αναλύει τις ιστορίες του Αρκά από την χιουμοριστική, την δομική και την στοχαστική του πλευρά, κάνοντας παράλληλες αναφορές και σε άλλα comics, αλλά και ζητήματα φιλοσοφίας και τέχνης. Όλοι γνωρίζουμε τον Αρκά από τα σχέδια του, καιρός να τον γνωρίσετε (όσοι επιθυμείτε) και από αυτή την ευφυώς γραμμένη μελέτη του Μαρτινίδη.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA