Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.





Νεκρώσιμη ακολουθία


Δεν πρέπει να ήμουν πάνω από δώδεκα
Όταν μου έδεσαν τα μάτια

Με οδήγησαν
Τραβώντας το σκοινί που είχαν περάσει στο λαιμό μου
Η μητέρα με φίλησε
Ο πατέρας στεκόταν στη γωνιά του
όπως πάντα άλλωστε
Πρόσεχε, είπε,
να μη φύγεις απ’το δρόμο του Θεού

Έπειτα μ’έσπρωξαν
Μ’έριξαν στον γκρεμό

Ακόμη έπεφτα
Όταν άκουσα
Τους πρώτους ψαλμούς




Θηλιές


1.
Συνεχώς απλώνω τα χέρια μου
Να πιάσω ουρανό
Μα πιάνω μόνο
τη θηλιά που κρέμεται από το ταβάνι

2.
Θα πάρω ένα σκοινί
Να το περάσω στο λαιμό μου

Είμαι, βλέπεις,
κλειστοφοβική
και θέλω να είμαι έτοιμη
ανά πάσα στιγμή
να εξέλθω


3.
Γυμνή
κάτω από το δέντρο
Φταίνε αυτά τα ρούχα που φορώ,
φώναξα

Κρεμάστηκα
από το πρώτο κλαδί
Για να τα βγάλω




Η αχρεία κοιμωμένη


Ήταν ακριβώς τα σωστά μιλιγκράμ για να διαγράψω τον εαυτό μου
Η τέλεια συνταγή της αποτυχίας
Κοιμήθηκα για μήνες
Ξύπνησα
Από την αίσθηση ότι έχανα τα μαλλιά μου
Τα αγαπούσα τα μαλλιά μου
Δεν άντεχα να τα χάσω
Σηκώθηκα να μαζέψω από το μαξιλάρι ό,τι μπορούσα

Να ξανακολλήσω τις τρίχες μία - μία στο κρανίο μου

Να ξανακολλήσω το κρανίο μου

Έμενε πια μονάχα να ανοίξω το καπάκι του φέρετρου
Από μέσα




Οβίδα

Μπήκε στο σπίτι μια οβίδα
Κοιμάται στον καναπέ του σαλονιού
Τρώει μαζί μας στο τραπέζι
Καμιά φορά ροχαλίζει
Γελά

Κάποτε σηκώνεται
Φορά το πανωφόρι της
Φεύγω, λέει,
Κι εκρήγνυται

Κάθε φορά τα ίδια



 *


Η Σάντι Βασιλείου γεννήθηκε το 1995. Ζει στην Αθήνα και σπουδάζει Ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.





























Είκοσι οκτώ μέρες κάτω από τη γη


Δεν είχε καθρέφτες εκεί
Για να θυμάμαι το πρόσωπό μου έπρεπε να το ψηλαφίζω
Με τα νύχια

Μου πήραν τον κόκκινο σκούφο μου
Άφησαν το κεφάλι μου απροστάτευτο απέναντι στους λύκους
Για να με τιμωρήσουν που κυνηγούσα τις φλέβες μου
Μου τα πήραν όλα

Ζήτησα πίσω τα μολύβια μου
Μα αρνήθηκαν να μου τα δώσουν
Θα μπορούσα, λέει, να τα καρφώσω στην καρδιά μου
Ήταν αλήθεια

Πάντα αυτό έκανα με τα μολύβια

Την εικοστή όγδοη μέρα
Δεν τα χρειαζόμουν πια
Δεν είχα τίποτα να γράψω
Ούτε ένα όνομα

Δεν είχα ούτε χέρια για να γράφω
Τα είχαν σβήσει κι αυτά
Τα είχαν σβήσει όλα
Με τις γόμες στο πίσω μέρος των μολυβιών






ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA