Η Άννα Γρίβα γράφει στο fractal για τον "Άνθρωπο τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Ένα ανέκδοτο διήγημα του Κωνσταντίνου Γαλάνη

Απόσπασμα από το υπό έκδοση πεζογράφημα του Πέτρου Μπιρμπίλη, από τις εκδόσεις Θράκα (Κυκλοφορεί στις 16 του Οκτώβρη)

Ένα ανέκδοτο ποίημα της Μαρίας Θ. Αρχιμανδρίτη

Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γράφει για τον "Κούκο" (Θράκα, 2016) της Πελαγίας Φυτοπούλου

από τη συλλογή διηγημάτων «Ο Μασκοφόρος», εκδόσεις Φαρφουλάς 2014

 Ζαχίντ


Ο Ζαχίντ δεν κάνει όνειρα μα εξακολουθεί να τα βλέπει στον ύπνο του. Διέσχιζε, λέει, μια διάβαση πεζών φορώντας το καλό πουκάμισο που του δώρισε η μητέρα τύχη για το μακρινό ταξίδι. Ο σηματοδότης τού έδινε προτεραιότητα. Στην άλλη πλευρά του δρόμου, η Ευρώπη του χάρτη σε στάση εναγκαλισμού. Ο Ζαχίντ άνοιξε το βήμα του μα ένα διερχόμενο αυτοκίνητο παραβίασε το φανάρι και του τσάκισε τα παΐδια. Παρέμεινε αναίσθητος στην άσφαλτο. Μόλις συνήλθε κοίταξε ζαλισμένος τριγύρω. Ο οδηγός τον είχε εγκαταλείψει. Στην προσπάθειά του να σηκωθεί συνειδητοποίησε πως δεν μπορούσε να κουνήσει το ένα πόδι. Η βλάβη έμοιαζε μόνιμη. Το πουκάμισο, σκισμένο, κρεμόταν έξω απ’ το παντελόνι. Κατάφερε με κόπο να φτάσει στην άλλη μεριά του δρόμου μα η Ευρώπη είχε εξαφανιστεί απ’ το χάρτη. Απόμεινε ένα λευκό πανί, οι ξεφτισμένες άκρες του ανέμιζαν στα μποφόρ των μεσογειακών ανέμων. Το επόμενο αυτοκίνητο σταμάτησε στο κόκκινο φανάρι. Ο οδηγός άνοιξε το παράθυρο και πέταξε ένα κέρμα στον Ζαχίντ, τον κουτσό ζητιάνο των φαναριών.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA