Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»

από τη συλλογή διηγημάτων «Ο Μασκοφόρος», εκδόσεις Φαρφουλάς 2014

 Ζαχίντ


Ο Ζαχίντ δεν κάνει όνειρα μα εξακολουθεί να τα βλέπει στον ύπνο του. Διέσχιζε, λέει, μια διάβαση πεζών φορώντας το καλό πουκάμισο που του δώρισε η μητέρα τύχη για το μακρινό ταξίδι. Ο σηματοδότης τού έδινε προτεραιότητα. Στην άλλη πλευρά του δρόμου, η Ευρώπη του χάρτη σε στάση εναγκαλισμού. Ο Ζαχίντ άνοιξε το βήμα του μα ένα διερχόμενο αυτοκίνητο παραβίασε το φανάρι και του τσάκισε τα παΐδια. Παρέμεινε αναίσθητος στην άσφαλτο. Μόλις συνήλθε κοίταξε ζαλισμένος τριγύρω. Ο οδηγός τον είχε εγκαταλείψει. Στην προσπάθειά του να σηκωθεί συνειδητοποίησε πως δεν μπορούσε να κουνήσει το ένα πόδι. Η βλάβη έμοιαζε μόνιμη. Το πουκάμισο, σκισμένο, κρεμόταν έξω απ’ το παντελόνι. Κατάφερε με κόπο να φτάσει στην άλλη μεριά του δρόμου μα η Ευρώπη είχε εξαφανιστεί απ’ το χάρτη. Απόμεινε ένα λευκό πανί, οι ξεφτισμένες άκρες του ανέμιζαν στα μποφόρ των μεσογειακών ανέμων. Το επόμενο αυτοκίνητο σταμάτησε στο κόκκινο φανάρι. Ο οδηγός άνοιξε το παράθυρο και πέταξε ένα κέρμα στον Ζαχίντ, τον κουτσό ζητιάνο των φαναριών.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA