Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά



 ΞΑΦΝΙΚΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗ

Η έμπνευση με μια ξαφνική κίνηση
Μου ξεκούμπωσε το πουκάμισο
Κι άρχισε τις εντριβές με τσίπουρο
Μέχρι που μέθυσε το δεξί μου χέρι
Κι άρχισε να γράφει ποιήματα
Πάνω σ’ ένα κιτρινισμένο χαρτί
Με κέρασε κι ένα μεζέ στα όρθια
Και ξαναμπήκε πάλι μέσα στο χώμα
Ενώ έξω έπεφτε μια σκληρή βροχή
Στέγνωσαν τα τρύπια παντελόνια
Στην απλώστρα και οι νεκρές ώρες
Φορώντας αλεξίσφαιρα γιλέκα
Δυναμώνει η βροχή από κέρματα
Κανείς δε σκύβει να τα μαζέψει
Πιάνω κατά τύχη ένα σκουριασμένο
Μ’ αυτό αγοράζω όλο τον ουρανό
Από αύριο μόνιμος κάτοικος του ύψους
Με κιάλια θα παρατηρώ τους πλανήτες
Την πτώση του φεγγαριού στο πηγάδι
Κι όταν θα έχω ξεμεθύσει το πρωί
Θα κουμπώνω ξανά το πουκάμισο
Και θα κρεμάω τα ποιήματα στο φως.


ΠΩΣ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

Πληθυντικά ρήματα
Αδέσποτων στροφών
Υποσκάπτουν την κλίση τους
Ουσιαστικά παντός καιρού
Θύματα της πτώσης τους
Ο ρόλος μου περιορισμένος
Σ’ ένα χαρτί ποτισμένο
Με κονιάκ νεκρών αστέρων
Μεθυσμένα κόμματα
Παραπατούν στις λέξεις
Αποπλανούν μια παρένθεση
Ομαδικός βιασμός
Στίχοι υπό προθεσμία
Σβήνονται αθρόα
Ξαναγράφονται με μπογιά
Συνθήματα στους τοίχους
Ποιήματα του δρόμου
Παράνομοι μετανάστες
Χαράματα στο μεταγωγών
Μέσα σε απούλητα βιβλία
Επαναπατρίζονται βίαια

Κι ο ποιητής συλλαμβάνεται
Για έκθεση ανηλίκων σε κίνδυνο.



                ΤΟ ΤΑΒΛΙ

Σε θεοσκότεινη κάμαρα παίζω τάβλι
Ζαριές παράνομου έρωτα απ’ το παράθυρο
Κρυφοκοιτάζουν τα λερωμένα σεντόνια
Εξάρες μετά από δύσκολη διαπραγμάτευση
Τοποθετώ τα πούλια της συμφωνίας
Στις παρυφές ενός άβγαλτου σώματος
Πάνω σε ρώγες ανοιξιάτικου θηλασμού
Τα μετακινώ με προσοχή πιο κάτω
Ανάμεσα στον αφαλό και στην αιωνιότητα
Γλιστράνε εύκολα στο αξύριστο τερέν
Κάποιο το σκάει και μπαίνει σε μια σχισμή
Βάζω το δάχτυλο μάταια να το σώσω
Έχει εξοκείλει σε βαθύ υπήνεμο κόλπο
Σάλπιγγες ηχούν της αποκάλυψης
Ρίχνω πανικόβλητος την τελευταία ζαριά
Ηττημένη ζωή σε στημένη παρτίδα.







ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA