Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

1.

μια μικροσκοπική αράχνη ζει στο ταβάνι μου
εδώ και μέρες
περιφέρεται άσκοπα πάνω στο λευκό ουρανό
μοιάζει με μικρό πολύ μικρό μαύρο αστέρι
καμιά φορά φτάνει στην άκρη
την πιάνει απελπισία και γυρίζει πίσω
καμιά φορά σκέφτομαι να της ανοίξω το παράθυρο
ίσως θέλει να βγει στον ήλιο
ο ήλιος βέβαια ίσως είναι κάπως υπερεκτιμημένος
ίσως μια μέρα φύγει
ίσως χαθεί
πρέπει να είμαι προετοιμασμένη
όλες οι σχέσεις τελειώνουν


2.

ο Ι. ονειρεύτηκε πριν λίγο
ένα μαύρο κουνέλι
θυμάται πως ήρθε να του προτείνει
τη μετενσάρκωση του
-επίσης σε κουνέλι-
ο Ι. γύρισε πλευρό στο κρεβάτι
και προσπάθησε να θυμηθεί τι απάντησε τελικά
σε αυτή την πρόταση
το όνειρο άρχισε να μακραίνει και να θολώνει
κι ο Ι. αγκάλιασε σφιχτά
τα μαξιλάρια
πιέζοντας τα στο πρόσωπο του
ακούγοντας την καρδιά του να φουσκώνει σα μπαλόνι
ακούγοντας τις σταγόνες να πηδούν στο νιπτήρα
ακούγοντας το λεπτοδείκτη να κρατάει το ρυθμό
καθώς ένιωθε το σύμπαν να
διαστέλλεται και όλα
να απομακρύνονται


3.

κάποτε
θα γίνω επιτέλους
διάφανη
η λύπη μου δε θα 'χει
μέρος
να κρυφτεί
θα τρέχω τα πρωινά
και μέσα απ' την ανοιχτή καρδιά μου
θα περνά το φως
στα αόρατα μάγουλα μου
θα 'ναι
ζωγραφισμένες
οι επιθυμίες μου


4.

συγκρούονταν κόσμοι και
κατακόκκινες επιθυμίες
στον κρύο αέρα των ημερών
το ξυπνητήρι δεν έκανε ποτέ λάθος
μικρές λέξεις
μόνο
και βιαστικά κόμματα
-γεμάτα αγωνία-
κρατούσαν το αρχείο μιας ζωής
που περίμενε την αρχή της


5.

ερωτευόμασταν ασταμάτητα
γράφαμε τις ιστορίες μας πάνω στις μουσικές των άλλων
διανύαμε κουρασμένες διαδρομές
παρατηρούσαμε για πρώτη φορά τα φώτα του κόσμου
και θέλαμε με δύναμη
νομίσαμε για μερικά λεπτά πως είμαστε
οι πρώτοι
που ξεγελάσαμε το θάνατο
είχαμε άλλωστε φτιάξει
για λίγο
τον καλύτερο αντιπερισπασμό


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA