Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΤΡΟΥ, “ Α΄ Παθολογική ”, εκδόσεις “ Μικρή Άρκτος ”, 2013



Ο Δημήτρης Πέτρου εκδίδει την πρώτη του συλλογή στα σαράντα τρία του χρόνια ζωής. Πράγμα όχι συνηθισμένο, τουλάχιστον τα τελευταία δέκα χρόνια στην Ελλάδα, που βρίθουν από τις εκλάμψεις των νέων πέριξ των είκοσι ετών. Τι συμβαίνει στα ποιήματα του Πέτρου και χρειάστηκαν αυτά τα χρόνια υπομονετικής κύησης; Αυτό που συμβαίνει είναι ένα είδος αντιστροφής της κίνησης της μνήμης. Από τη στιγμή που αρχίζει να πλάθεται η μνήμη μέχρι να γίνει συμπαγής εικόνα και μέχρι (και εδώ βρίσκεται η αντιστροφή) αυτή η μνήμη να γίνει η αφετηρία μιας ενδοσκόπησης του βίου (σε όλες του τις πτυχές) του ποιητή. Έτσι λοιπόν ο καμβάς που στήνει ο Πέτρου δεν είναι απλά ένα οικογενειακό άλμπουμ, αλλά  (ίσως) μια αλάνα όπου θα “ ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του” (όχι με διάθεση αρνητική , αλλά σίγουρα από μια θετική απόσταση) προκειμένου να συνεχίσει. Η γραφή του λιτή και υπονοούμενη διαπερνά σαν αιθέρια, σχεδόν ανύπαρκτη, ραχοκοκαλιά τις αφηγήσεις και τις σκέψεις που γεννιούνται από την  κοίτη της ανάμνησης. Προσεκτικός στις διατυπώσεις του και στο λεξιλόγιό του, γοητευτικός όταν χρειάζεται, στεγνός όταν πρέπει ο Δημήτρης Πέτρου μας έδωσε ένα πολύ καλοζυγισμένο βιβλίο.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA