Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου
ΝΙΚΟΣ Δ. ΠΛΑΤΗΣ,
“PRESTO O TARDI, το λεξικάκι που... παίζει με τον θάνατο”,
εκδόσεις “ΝΕΦΕΛΗ”, 2001




Αν σας κατατρύχει ο φόβος του θανάτου, πράγμα φυσιολογικό κι ανθρώπινο, δεν σας μένει παρά να τον αντιμετωπίσετε. Είναι κρίμα να χάσετε όλη σας τη ζωή φοβούμενοι το δεδομένο και άγνωρο τέλος της. Άλλωστε κάποτε θα σβήσει και ο ήλιος και το ηλιακό μας σύστημα, και πιθανώς, λένε οι φυσικοί, το άπαν σύμπαν. Οπότε μη σας πιάνει το παράπονο, συμβαίνει γενικώς. Και υπάρχουν πολλοί τρόποι αντιμετώπισης. Μια επίσκεψη στον ψυχολόγο της γειτονιάς σας, μία διηνεκής κρασοκατάνυξη, η φιλοσόφηση του θέματος (το γνωστό ευφυολόγημα του Επίκουρου, για παράδειγμα), η προσκόλληση σε θρησκευτικές ιδεοληψίες, σας προτείνω την φιλοσοφίζουσα (και διόλου θρησκόληπτη) μεταφυσική απολύτρωση του Βούδδα. Επίσης, μα πάνω απ' όλα, αν κάτι είναι (κατά την άποψή μου) σημαντικό σ' αυτή την διαδικασία είναι το ευγενές και μοιρόφιλο χιούμορ. Κάπως έτσι αντιμετωπίζει το θέμα ο Νίκος Δ. Πλατής, αυτός ο δαιμόνιος ανατρεπτικός λεξικογράφος, ο οποίος, αναφερόμενος στις πάντα επερχόμενες γενεές, γράφει στην εισαγωγή αυτού του απολαυστικού του εγχειρήματος: “ ο θάνατος είναι μια πράξη υποχρεωτικής γενναιοδωρίας από μέρους μας προς αυτούς...”
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA