Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου

Δεν είναι θέμα ταλέντου

το γράψιμο,
η σύνθεση,
η ζωγραφική,
είναι οικειότητα.
είναι η διαδικασία
που ακολουθείται
για να φτάσεις στο
οικείο.
το γνώριμο,
το άγνωστο,
το ανοίκεια οικείο.
στη ζωή, έχουμε βρει
πως να παρακάμπτουμε
την διαδικασία αυτή.
φέρνουμε τα κορμιά μας
κοντά,
αλλά όχι το πετσί μας.
όμως η οικειότητα δεν
προσεγγίζεται έτσι·
θέλει σκληρή δουλειά,
όπως και η τέχνη.
οικειότητα είναι το φιλί.
όχι όμως και κάθε φιλί.
υπάρχει το πρώτο φιλί
το παθιασμένο φιλί
το βαριεστημένο φιλί
το αμήχανο φιλί
το φιλί του Ιούδα
το καθημερινό πεταχτό φιλί
το φιλί της σιωπής
και υπάρχει και το
πρωινό φιλί.
το φιλί που θέλεις να δώσεις
με το που ξυπνάς,
δίπλα σε ένα στόμα υπέροχο
που όμως έχει την πιο άσχημη
ανάσα που μπορείς να φανταστείς
και δεν μπορείς να μην το φιλήσεις,
δεν μπορείς να σταματήσεις
να το φιλάς
και όχι παρά την άσχημη
αναπνοή,
αλλά εξαιτίας αυτής,
αναγνωρίζοντάς την ως κομμάτι
του άλλου, του όλου, του όλοι,
ως κομμάτι δικό σου
και δικό σας.
ολόδικό σας.
ένα τέτοιο φιλί
είναι η ζωγραφική,
η σύνθεση,
το γράψιμο.
δεν είναι θέμα ταλέντου,
είναι θέμα σκληρής δουλειάς.

Πάντα.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA