Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου


Υπέργηρη προσμονή

Τυλιγμένο το κεφάλι στα δυο μου χέρια,
γδαρμένο το σώμα να κρέμεται μετέωρο,
να υφαίνει η αράχνη ένα δίχτυ ρυτίδες
προδηλώνοντας το γήρας του χρόνου μου.
Τι ανατριχίλα να τριγυρνάς δίπλα μου
κι όμως, τ` αυτιά μου να ακούνε τη σιγή σου!
Μακριά έφυγες, κι ακόμη φεύγεις
και το φιλί σου του Ιούδα αποχαιρετισμός
ακόμη απανθρακώνει τα μάγουλα.
Γωνιά ψάχνω ν` ακουμπήσω, με προσοχή και δεξιότητα
τη γερασμένη από τις εξαντλημένες προσμονές, μοναξιά
και να τώρα, θαρρώ πως βλέπουν τα μάτια μου,
να τρεμοπαίζει φλόγα αθάνατης λάμψης
θα ξετυλίξω το κεφάλι, θα ξεκρεμάσω το σώμα
ευφρόσυνα να σε ασπαστώ.


( Ιούνιος 2015)




Ερωτική επιβίωση

Αντοχές
αδιάντροπα ανέντιμα αδιέξοδα
κυνηγημένες
ξεψυχούν στης φθοράς το κατώφλι
λευκό σεντόνι απλώνεται.
Καρφωμένες υπερηφάνειες παγώνουν
κρεμασμένες σε πολύχρονες αναμονές
φασαρία αφόρητη φυσάει.
Πασχίζεις να φύγεις,
πασχίζεις να μείνεις
και ό,τι περιμένεις να γυρίσει
δια βοής κατάρα θα γίνει
αφού δεν μπορείς
αληθινά να το κρατήσεις
φευγαλέες αλήθειες στριφογυρίζουν.
Του εγωισμού οι ταλαντεύσεις ελαφρότητας
διαμελίζουν την απλότητα
των ερωτικών αποχρώσεων.


( Ιούλιος 2015)



Αξίωση

Ανταμώνομαι συχνά με τα σύννεφα,
συχνότερα με το κλάμα τους,
μ` αρέσει, δεν είναι πως δε μ` αρέσει,
μα να, έχω την αξίωση και ο ήλιος
να περνά από τα μάτια μου
μεταβιβάζοντας μια στάλα φως
στο ρημαγμένο μου ανοίκειο κόσμο.



( Απρίλιος 2015)





ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA