Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
ΜΑΡΙΑ ΦΙΛΗ, “ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΑΠΟΚΤΗΜΑ ΤΩΝ ΕΝΤΟΜΩΝ”, εκδόσεις “Μελάνι”, 2014



Η νεαρά πρωτοεμφανιζόμενη ποιήτρια Μαρία Φίλη γοητεύει με την πυκνή βλάστηση της φαντασίας της. Άνετη, σαν να μην το γνωρίζει καν, παίζει με τις παρομοιώσεις, χωρίς να τις προσπαθεί, χωρίς να τις θέτει στον δοκιμαστικό σωλήνα της γραφής, χωρίς να τις επιβάλει. Έτσι που σκέφτομαι πως δεν είναι η παρομοίωση το όπλο της στην πρισματική της ματιά στον κόσμο των πραγμάτων, αλλά ότι αντιστρόφως όλος ο κόσμος ενδυναμώνεται (μέσα στα ποιήματά της) με το να απεκδύεται τις σταθερές αντικειμενικές αναφορές που του δίνουμε. Η γραφή της Φίλη δεν εκβιάζει συναισθηματισμούς, ούτε λυρικοποιεί με το ζόρι. Ταύτα παρά, ναι, είναι μια πένα αναπάντεχα, εκρηκτικά, πυροτεχνηματικά ρομαντική, που κάποιες, λίγες ευτυχώς, φορές εκρέει ως ασταμάτητος χείμαρρος. Σίγουρα θα περιμένουμε πολλοί, μεταξύ των και εγώ, τα επόμενα ποιήματά της, μέσα στα χρόνια (και όχι μόνο  στους επικείμενους μήνες) που έρχονται, όχι τόσο για την επιβεβαίωση του πρώτου της βιβλίου, αφού κάτι τέτοιο μάλλον θα συνιστούσε μία στείρα επανάληψη, αλλά για να δούμε την όποια της πορεία.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA