Ο Αρτέμης Μαυρομμάτης γράφει στο frear.gr για τις "Μικρές Καταιγίδες" της Βικτωρίας Γεροντάσιου (Εκδ. Θράκα, 2018)

Η Βαρβάρα Ρούσσου γράφει στο περιοδικό "ο αναγνώστης" για τον "Φόνο του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη

Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει στην Εφημερίδα Των Συντακτών για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Η Ζέττα Μπαρμπαρέσσου στις "500 λέξεις" της Καθημερινής. Από τις εκδόσεις Θράκα κυκλοφορεί το βιβλίο της "Ρωμαϊκή Ώχρα και άλλες ιστορίες".

Από την παρουσίαση του "Παγοθραυστικού" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Ελίνας Αφεντάκη, στην Αθήνα.

Από την παρουσίαση του "Χρονορυχείου" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου, στην Έδεσσα.

Η "Διώρυγα μεταξύ νεφών" (Εκδ. Θράκα, 2018) του Φάνη Παπαγεωργίου, ανάμεσα στα "βιβλία για το καλοκαίρι" της εφ. Καθημερινής από τον Άθω Δημουλά.

Από την παρουσίαση της "Δυνάστρας Μήτρας" (Εκδ. Θράκα, 2018) της Ευσταθίας Παύλου-Κατράκη, στο Ιδιώνυμο, στον Κορυδαλλό.
ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Τῆς Πόπης Πιερίου



Τρόπαια
«ἠδὲ παρ’ Ἠελίοιο Πύλας καὶ δῆμον ὀνείρων ἤσαν…»
 Ὀδύσσεια Ὢ 12

Ι

Δὲν εἶχαν τὰ μάτια μου φῶς
δὲν εἶχαν τὰ χέρια μου
δάκτυλα
κ’ οἱ νύχτες χωρὶς ἀστέρια

Περασμένα μεσάνυχτα
οἱ μελῳδίες τῆς νύχτας
χωρὶς στόματα
χωρὶς τὰ φτερουγίσματα
τῶν πουλιῶν

Θὰ κοιμηθοῦμε ἀπόψε
μὲ ἄδειους οὐρανοὺς
δίχως βροχὴ
δίχως ἀστέρια


ΙΙ

Καπνὸς θρώσκων
στῶν μεθυσμένων γλάρων
τὰ στόματα

Τρόπαια πυρακτωμένα
διψασμένα φυλλώματα
τὸ αἷμα τῆς καρδιᾶς μου
ποτίζει τὶς ρίζες
τῶν δέντρων

Στοὺς βάλτους
στὰ λασπόνερα
σβήνουν ἤρεμα
οἱ θρῦλοι τῶν νεκρῶν

*

Γῆ ὀργισμένη

Τὰ ἡλιοσπιτα σημαδεύουν
τὶς πληγές σου
μὲ οὐράνια τόξα
σ’ ἀτέλειωτους ἐμπαιγμοὺς
χωρὶς σχήματα
κι ὁράματα ἀκολασίας
στὸ φῶς

Κι ὡς σίφουνας σ’ ὀργισμένη γῆ
ξεριζώνεις τὴν καρδιά σου
μὲ σύνεργα ἀκονισμένα
στὰ πριονίσματα
τ’ ἀνέμου

Γίνε μάγος
ν’ ἀναστήσεις τοὺς νεκροὺς
στὰ πρῶτα βήματά τους νὰ μυηθεῖς
κάτω ἀπὸ τὰ πέλματά σου

Τὴ φωνή σου
τὴν τραγούδησαν οἱ θάλασσες
Τὴ μορφή σου
τὴν πυρώσανε οἱ ἥλιοι

Τὰ χέρια σου
ἐνέδωσαν σὲ γῆ ἀλλόφρονα
γιὰ νὰ σὲ ξαναπλάσει.

*

Νόστος

Τὰ δάκρυα ποὺ στεγνώνουν
στὰ μάτια σου
ἄναψαν
πυρκαγιὲς

Τ’ ἀστέρια
κ’ οἱ ἄπειροι ἥλιοι
μαγνητίζουν
ἡφαίστεια

Ναύλωσε καράβι
μὲ πυξίδα καὶ σκοπὸ
τὸν ἥλιο ξένε

Προσπέρασε τὶς Συρακοῦσες
κι ὅταν
φτάσεις σὲ λιμάνι ἀπάνεμο
δέσε ἄγκυρα
ν’ ἀναπαύσεις τὸ κορμί σου

Τὶς νύχτες στὸ ξέφωτο
ἡ ἀναπνοή σου θὰ
ὀσφραίνεται
μοσχομπίζελα καὶ κρίνους

Εἶναι
ἕνα παιδὶ
ποῦ γεννιέται
μίαν Ἀνάσταση

Εἶναι ἕνα στοιχειωμένο σπίτι
ποῦ καίγεται στὸ φῶς
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA