Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Υπάρχουν ταινίες που επιλέγεις -ημέρες αφόρητης ζέστης- να τις δεις στη κλιματιζόμενη αίθουσα ενός μούλτιπλεξ περισσότερο για να περάσεις δυο δροσερές ωρίτσες με αναψυκτικό και ντορίτος στο χέρι, παρά για να απολαύσεις ένα ακόμη κινηματογραφικό δημιούργημα.

Ο λόγος για το “Solace” (Το χάρισμα) του βραζιλιάνου σκηνοθέτη Afonso Poyart. Μία αστυνομική περιπέτεια, η οποία ενώ θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι φιλόδοξο, ακολουθεί τη συνηθισμένη αμερικανική συνταγή: αίμα – πιστολίδι – καταδίωξη στους δρόμους της πόλης.


Μια σειρά καλοστημένων και πανομοιότυπων δολοφονιών αναγκάζει το FBI να αναζητήσει έναν παλιό εν αποστρατεία συνεργάτη με υπερφυσικές ικανότητες, τον Τζον Κλάνσι, με σκοπό να διαλευκάνει το μυστήριο. Πολύ σύντομα θα ανακαλύψει ότι ο κατά συρροή δολοφόνος κατέχει τις ίδιες ικανότητες με εκείνον, προβλέποντας τις κινήσεις του. Στο “Solace” το μεταφυσικό επιχειρεί να συγκρουστεί με τη λογική, το θάρρος με την ατολμία, η σκληρή αλήθεια με την ακόμα σκληρότερη αποφυγή της.

Παρόλο που το σενάριο παρουσιάζει ενδιαφέροντα στοιχεία (κάποιες καλές ανατροπές και ορισμένες -έστω μετρημένες στα δάχτυλα- σκηνοθετικές εκπλήξεις) γρήγορα εξανεμίζονται από την προχειρότητα και την εξόφθαλμη υπερβολή της αφήγησης που αποδοκιμάζει την όποια προσδοκώμενη ατμόσφαιρα ενός θρίλερ μυστηρίου.


Μία απόπειρα που έχει κάτι από το προ πενταετίας “Hereafter” του Clint Eastwood, κάτι από “Φόνισσα” του Παπαδιαμάντη (!) και σίγουρα κάτι από το θρυλικό πια “Seven” του David Fincher, καθώς όπως διαβάζουμε, το σενάριο προήλθε από προσχέδιο σίκουελ της εν λόγω ταινίας, το οποίο και απορρίφθηκε.

Η παρουσία του Anthony Hopkins σώζει ό,τι μπορεί να σωθεί, παρόλο που κάθε του ρόλος μοιάζει προέκταση του “Hannibal”, επιβάλλοντας άπειρα σφιχτά κοντινά πλάνα στις ρυτίδες των εκφραστικών του ματιών. Από την άλλη, ένας όχι κακός ερμηνευτικά Colin Farrell που δεν φαίνεται να «χωράει» απόλυτα στο ρόλο ενός κατά συρροή δολοφόνου.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA