Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
Robert Frank
Charles Bukowski

Σφοδρός Έρωτας

μικρό μελαχρινό κορίτσι με
μάτια γεμάτα καλοσύνη
όταν έρθει η ώρα να
αρπάξεις το μαχαίρι
δε θα τραβηχτώ 
δε θα σου ρίξω
φταίξιμο,
καθώς οδηγώ μονάχος πλάι στην ακτή
ενώ οι φοίνικες κυματίζουν,
φοίνικες παράταιρα φορτωμένοι,
και οι ζωντανοί δεν έρχονται
οι πεθαμένοι δε φεύγουν,
δε θα σου ρίξω φταίξιμο,
αντί γι’ αυτό
θα θυμηθώ τα φιλιά
τα χείλη μας ματωμένα από έρωτα
και πως μου έδωσες
όλα όσα είχες
και πως σου πρόσφερα όλα όσα
απομείναν από μένα,
και θα θυμάμαι το μικρό σου δωμάτιο
την αίσθηση σου
το φως στο παράθυρό σου
τους δίσκους σου
τα βιβλία σου
τον πρωινό μας καφέ
τα μεσημέρια μας τα βράδια μας
τα σώματά μας να ξεχειλίζουν
ενώ κοιμόμασταν
το ανεπαίσθητο τίναγμα
στη στιγμή και παντοτινά
το πόδι σου το πόδι μου
το χέρι σου το χέρι μου
το χαμόγελό σου και τη
ζεστασιά σου
που μ’ έκαναν να γελάω 
ξανά.
μικρό μελαχρινό κορίτσι με μάτια 
γεμάτα καλοσύνη
δεν κρατάς μαχαίρι, το μαχαίρι
είναι δικό μου και δεν θα το καρφώσω
ακόμα.


Μετάφραση: Κώστας Παπαθανασίου

 (από τη συλλογή «Η αγάπη είναι ένας σκύλος απ’ την κόλαση»)
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA