Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


Με τους αφρούς πλεγμένους

Ταξιδεύουμε χτυπώντας το κατάρτι με τα κύματα
ίσως είναι σπαθί με τη λεπίδα του πετσοκόβει τον ουρανό
ίσως συγκρατεί τον ουρανό με χέρια τόσο μεγάλα σαν τον Κρόνο
ίσως γιατί η φέτα που κόβει από τον ήλιο είναι τόσο πλατιά
όσο το απλωμένο στον ήλιο αμπέλι
που ταξιδεύει στα ερμάρια και στα ντιβάνια με τον άνεμο των βαποριών
ίσως στα είκοσι της χρόνια έμοιαζε με περιδέραιο
που κάλυπτε την παρθενική της γύμνια
δεν ήταν άλλο από το στεφάνι μιας κηδείας
που έπεσε με παφλασμό μαζί με τα συμπράγκαλα του νεκρού
ξεριζωμένα, ίδια με τα αγριόχορτα που σέρνουν τη φωτιά
καρφωμένα στο προαύλιο μιας πόλης

το κλαδί όλος ο φόβος


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA