Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΥΦΙΛΤΖΟΓΛΟΥ, “ΜΕ ΥΦΟΣ ΙΝΔΙΑΝΟΥ”,
εκδόσεις “Μελάνι”, 2014


Αν ανατρέξουμε στα προηγούμενα βιβλία του Κυριάκου Συφιλτζόγλου θα βρούμε την πολιτική άλλοτε να σιωπά, άλλοτε να ψυχορραγεί, μα πάντα να μας κρυφοκοιτάζει (με σιγουριά θανάτου) σκωπτικά. Στην πρόσφατη ποιητική του σύνθεση όμως ο θάνατος γίνεται ανεπανόρθωτη πληγή και η πολιτική καταρρέει από τα σώματα των προσφύγων - μεταναστών. Κάπου ενδιάμεσα, σ' ένα φυλάκιο, ένας φαντάρος με το όπλο και την γεμιστήρα στο χέρι απορεί. Προς τι τα σύνορα, αν παράγουν αίμα; Δεν δίνει απαντήσεις ο Συφιλτζόγλου, όπως δεν οφείλει η τέχνη της ποιητικής γραφής. Θα σκηνογραφήσει μπερδεμένα σύνορα και θα διατρανώσει αίτημα παύσης: “ Όπως και να 'χει, για να τελειώνουμε, ίσως η μόνη σημαία να είναι το δέρμα μας. ”
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA