Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά



Έχει περάσει καιρός πολύς χωρίς να λάβεις γράμμα μου.
«Θα φταίνε τα Ελληνικά ταχυδρομεία» μου λες παρηγορητικά
ενώ τ’ ακούω, δεν ξεγελιέμαι, στη φωνή σου υποβόσκει αμφιβολία.

Ποιος ξέρει άραγε το γράμμα μου
ποια χέρια το θωπεύουν;
Ποια υπηρεσιακά χειρόκτια το επεξεργάζονται,
το ταλαντεύουν, μαντεύουν το περιεχόμενο με δυσπιστία
αμφισβητώντας κατά τεκμήριο το γνήσιο των προθέσεων;

Ίσως και να παράπεσε στον σωρό των επιστολών
δεύτερης προτεραιότητας.
Δεν ήξερα πως θα’ πρεπε να προβώ σε συστάσεις
όταν το’ στελνα:
«Παρακαλώ, από’ δω μια εξομολόγηση άκρως εμπιστευτική.
Να παραδοθεί πάραυτα στον παραλήπτη».

Ίσως πάλι να το κατέταξαν στην αλληλογραφία εξωτερικού,
ο ταχυδρομικός σου κώδικας εκεί παραπέμπει.
Ποτέ δεν πάψαμε, βλέπεις, να καθοριζόμαστε από κώδικες…

  
Ίσως όμως και να ευθύνομαι εγώ για την αργοπορία.
Έπρεπε να το στείλω συστημένο κι ας φοβάμαι
τις σφραγίδες.
Δεν ήθελα να στιγματίσω το φάκελο,
τ’ όνομά σου να γίνει αγνώριστο απ’ το ξεβαμμένο μελάνι
απ’ τα πολλά γραμματόσημα,
τυπολατρικά παράσημα της εποχής
που θέλει σίελο πολύ να τ’ αποκτήσεις.

Και κάπως έτσι έμεινε η απάντηση στην αιώρα της αναμονής,
πουλί που πέταξε χάνοντας τον προορισμό του.


(Με το συγκεκριμένο ποίημα συμμετείχε η ποιήτρια στη  Θ' Λυρική Παμβώτιδα 2015)




ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA