Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

Στο
μυαλό μου
χιλιάδες
ορφανές λέξεις
αιμορραγούν
καθημερινά.

Κάθε
νύχτα
ξημερώνονται
στα χαρακώματα
μιας οντότητας
που μυρίζει
τρόμο.

Στο μυαλό μου
υπάρχουν
σκοτωμένες λέξεις.

Θυσιάστηκαν
για να
ξαπλώσουν
πάνω σε ένα
χαρτί
και να ακουμπάνε
η μία
τον πόνο της άλλης.

Κάποιες
 γερασμένες
λέξεις
στο μυαλό μου
μοιάζουν
σαν
αυτό το κενό
 που έχει απομείνει
σε έναν ερημωμένο σταθμό
για τους τρελούς
ονειροπόλους
που δεν πρόλαβαν
το τρένο
για την επόμενη πραγματικότητα.

Υπάρχουν
άπειροι
τρόποι
να μείνει
μια καρδιά
ερημωμένη.

Υπάρχουν
λέξεις
ειπωμένες
τόσες φορές
που πια
όταν
τις προφέρεις
τα χείλη
αφυδατώνονται
και γίνονται
μια τεράστια
έρημο
που κάθε
βήμα προς την ελπίδα
καλύπτεται
από μια σκόνη
σαν τέφρα
των παιδικών σου συναισθημάτων.

Ο χρόνος
μπροστά
στην αμαρτία
των χαμένων λέξεων
περισσεύει.

Και αν δεν προλάβω
να μιλήσω
για αυτή την πέτρα
στην καρδιά
ίσως
κάποτε την πετάξω
για να γκρεμίσω
την
κόλαση που με στέγαζε.

Υπάρχουν
λέξεις
μέσα μου
ετοιμόρροπες
και μέσα σε αυτές
κατοικεί
κάτι
ανέπαφο
απ'την ασχημία.

Κάποτε
θα βρούμε
όλα εκείνα
τα όνειρα
και τις λέξεις
που απ'την τεράστια
φωτιά τους
δεν γράφτηκαν σε
κανένα χαρτί
πάρα μόνο
χαράχτηκαν
στα απομεινάρια
ενός άστρου.

Κάποτε
μάταια
ίσως
χαθούμε
σε μια
παντοτινή λέξη
ή
στα χείλη
ενός ανθρώπου
που δεν πρόφτασε
με λόγια
απλά
ταπεινά
να μας δείξει
εκείνο τον δρόμο
που ακόμα
φωτίζεται
από μια
τεράστια γνώριμη σκιά.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA