Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
Το (Ανθρώπινο) Σώμα
Χρονικές, κοινωνικές διαδρομές, Βιώματα, Απεικονίσεις, Μεταμορφώσεις
(Διάλεξη, Απαγγελία, Συζήτηση)

Τετάρτη 19 Αυγούστου 
Ηφαίστου 2 & Βενιζέλου (Α' Αρχαίο Θέατρο Λάρισας)


Μία πολυδιάστατη εκδήλωση που περιλαμβάνει, πρωτίστως, μία μίνι-διάλεξη, ανοιχτή συζήτηση, με ερωτήματα και αντα-απαντήματα από το κοινό πάνω στο (Ανθρώπινο) Σώμα και στο πως αυτό αναπαρίσταται στην τέχνη και στις κοινωνίες στις διάφορες εποχές. Η συζήτηση-διάλεξη θα εστιάσει, κυρίως, στο πώς βιώνεται το σώμα σε όλες τις διαστάσεις του, από τους ίδιους τους ανθρώπους στο συλλογικό και κοινωνικό υποσυνείδητο, αλλά και στην καθημερινότητα τους, τι σημαίνει για την φυσική και ψυχική μας υπόσταση, για τη βιολογική και ψυχοκοινωνική μας ισορροπία, πως διαμορφώνεται ως συμβολική εικόνα εαυτού και συνδετικός κρίκος με την υλική-κοινωνική πραγματικότητα, πώς χρησιμοποιείται στο δημόσιο λόγο από την κυριαρχούσα ηθική, πώς αλλοτριώνεται από τις διάφορες πολιτικές και θεολογικές εξουσίες, πως επιβάλλεται ως πρακτική ζωής και γίνεται αντικείμενο διαχείρισης, ελέγχου και καταπίεσης. Θα γίνουν, επίσης, αναφορές στις διάφορες εξελικτικές και ηλικιακές φάσεις, στο πως βιώνεται το σώμα του παιδιού, από το ίδιο ή τη μητέρα του, πώς εξελίσσεται, ενηλικιώνεται, πως γίνεται σώμα εφήβου, σεξουαλικό σώμα, αλλά και τι αυτό αντιπροσωπεύει για την οικογένεια. Θα γίνουν, επίσης, αναφορές στο ασθενές, ψυχοσωματικό σώμα, στο ανορεκτικό σώμα και τι αυτό σημαίνει για τον έφηβο, στο σύγχρονο ναρκισσιστικό σώμα και στην παντοδυναμία της εικόνας, στο «ασέξουαλ» σώμα και πως αυτό μεταπλάθεται, πλέον, από ένα εμπορικό σώμα διαφήμισης, σε ένα υπερ-σεξουαλικοποιημένο αντικείμενο, όπου, συνήθως, απουσιάζει η πραγματική ηδονή και απόλαυση και επικρατεί η λατρεία της εξωτερικής αποπλάνησης ή γητείας, αλλά και στο ιατρικοποιημένο σύγχρονο σώμα, το τοξικό, εξαρτημένο και το υγιεινό σώμα. Όλες αυτές οι σύγχρονες απεικονίσεις, επιβολές στην αναπαράσταση-εικόνα και βίωμα του σώματος αποτελούν τις νέες μορφές ελέγχου, αλλά και μεταπλάσεων-ενδύσεων των ίδιων των ανθρώπων και το πώς βιώνουν τον σωματικό εαυτό τους στην ιδιωτικότητα τους, αλλά και την κοινωνική εικόνα του σώματος-εαυτού τους.

Μιλώντας για το σώμα μιλά κανείς, ουσιαστικά, για την ανθρώπινη υπόσταση, ως βιολογικό, ψυχικό, κοινωνικό, πολιτικό υποκείμενο και εμπειρία, αλλά κυρίως για το γυναικείο σώμα που ήταν και θα είναι πάντα ο κινητήριος ζωτικός μοχλός, αλλά και το επίκεντρο κάθε Λόγου και προσπάθειας ελέγχου-χειραγώγησης-καταπίεσης και εκμετάλλευσης, αλλά και (αυτο)χειραφέτησης, από την άλλη. 


Τη μίνι-διάλεξη και τις απαντήσεις-ερωτήματα, θα πραγματοποιήσει ο Καθηγητής Ψυχολογίας του Παν/μίου Κρήτης, Ηλίας Κουρκούτας.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA