Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
τα ποιήματα που ακολουθούν 
αποτελούν μέρος του βιβλίου
"Ούγκο Μουχίκα - Ποιήματα" 
που κυκλοφορεί 
από τις εκδόσεις Θράκα

ΓΡΑΠΤΟ Σ’ ΕΝΑ ΚΑΘΡΕΦΤΗ (1987)

3.
 
να ζεις σα να ‘σαι κάτω από τη θάλασσα
όπου όταν ανασαίνεις καταπίνεις τον θάνατο
ή σα να ψάχνεις
ένα χαμένο παιδί μέσα στο πλήθος,
χωρίς να ξέρεις πού βρίσκεται,
χωρίς να ξέρεις αν έχει γεννηθεί

 

5.

η γη· μια παραλία τ’ ουρανού
αλλά δίχως ουρανό·
μια έρημος
όπου η ζωή ζυμώνει το αντίδωρό της με τη ζωή μου
για έναν Θεό που έπαψε να πεινά
 



 8.

με τέτοια περιφρόνηση
θα ράψω άλλο σώμα
για να ταΐσω
τη σκιά μου.
κι όμως υπάρχει αίμα και μακριά από τις φλέβες




12.

άγγελος από άμμο
κλινήρης φουσκοθαλασσιάς,
ή εμπρός στον καθρέφτη
όπου η αυταπάτη του να κοιταζόμαστε μας βλέπει
η αυταπάτη του να κοιταζόμαστε
-ένα γυαλί είναι διάφανο
όταν δεν διαθλά τίποτα-



17.

δεν είναι πουλιά
είναι κουρέλια που χορεύουν με τον άνεμο,
είναι το δέρμα του κάθε ανθρώπου
που τυλίγει την πληγή σου.
 



20.

γονυπετείς γυναίκες πλέκουν’με τους φόβους τους
έναν μανδύα για τον γυμνό Θεό.
με λέξεις χτίζεται ο τοίχος
ενάντια σε κείνον που γίνεται ηχώ
η τόση σου σιωπή
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA