Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


ΣΤΑΣΙΜΟ

Σηκώθηκε, με το ισχνό της άκρο πάτησε στο πάτωμα,
Όπως η βελόνα του διαβήτη πατά στο χαρτί,
Προσπάθησε να υψωθεί στο μηδενικό του ήλιου
Αλλά δεν έβρισκε χέρι να τη μετεωρίσει.
θυμήθηκε ένα παράξενο ποίημα,
με τίτλο,  Στάσιμο. Πήγαινε ως εξής:
Η Ιοκάστη στοίχειωνε τα μάτια του,
Η μήτρα της, ένα μακάβριο ενυδρείο,
Το στόμα της, αινιγματικό, άλικο.
Τον τρόμαζε η οικειότητα
και το κομμένο του πλευρό.
Ύστερα εκείνη η ανάμνηση.
Ο μυχός της, στα χείλη του.



ΑΝΤΙΣΤΙΞΗ ΣΕ ΜΠΛΕ

Μπλε όστρακο βυζαντινό το μέτωπο
από τη μελάνη,
τα δάχτυλα στάζουν
σε ύφεση
βαθύ Ειρηνικό.
Με μελαγχολεί η αντίστιξη
των  σωμάτων
που αλμυρίζονται
στο φως ----όλα, σε μοναξιά μείζονα.



ΓΥΜΝΑ

1
Παντού εσύ.
Συνημμένη στο υποκείμενο του έρωτα
με ένα γυμνό πυρηνικό.
Και μέσα του, βαθιά, ο άξονας
του μαχαιριού.


2
Γεννημένη
στον αστερισμό του Κυνός
με μια λευκότητα μονάχα.
Ο στήμονας του Μινώταυρου.
Σε διεκδικεί.


3
Χτύπησες, με μίσος, τη σφαγίτιδα
του ήλιου .Φύγε. Θα σε σπαράξουν τα χρυσάνθεμα.



Σ Μ

Μαγευόταν από τους δίκοπους
ανθρώπους,
όπως και να τους άγγιζε
μάτωνε τα χέρια του,
Έδινε μαχαίρι και έπαιρνε, πίσω, μαχαίρι.
Έβρισκε παντού τις άδειες επιδερμίδες τους-----
στο ελάχιστο της γης----- στα λίκνα των νηπίων
και στα φωτόνια.
Η ζωή του μέσα στις ζωές τους,
ένας ασήμαντος εγκιβωτισμός.
Ένα θαμιστικό
σώμα.



Η   Κατερίνα   Λιαράκου   γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα.
Είναι απόφοιτη του τμήματος Ιστορίας  και  Αρχαιολογίας.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως εκπαιδευτικός.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA