Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
εκδόσεις Οδός Πανός


ΤΡΟΧΟΣ

Τροχός  κόκκινος   με  λουλούδια
Εν μία  νυκτί  αποξηραμένα.
Η  ακτίνα  του  όλο  και  μεγαλώνει
Τα  ονόματα
Καταγεγραμμένα  με  καρφιά
Όλο  και  πληθαίνουν.
Τροχός  κόκκινος
Που  τον  γυρίζει  ο  δανειστής  έκπτωτος
άγγελος
Χόρτο  απογεγραμμένο  ο  οφειλέτης
Έχει  πατρίδα  και  δεν   έχει.
Ο  Μοντιλιάνι  όσο  ζωγραφίζει   παραλύει
Η  Αχμάτοβα  όσο  καταγράφει
τυφλώνεται.
Ο  Παπαδιαμάντης  όσο  ψάλλει
Αναλύεται  σε  δάκρυα.
Ο  Μικρόσωμος  τρελός  περιπλανάται
εδώ  και   εκεί
Ιερουργεί  και πετάει
Πετάει  πάνω από  την  κόκκινη  αρένα
Περνάει  σαν  φωτιά  το  γαλάζιο
παράθυρο
Έχει  πατρίδα  και  δεν  έχει.



ΚΑΜΜΕΝΑ

Το  σώμα  μου  είναι  ένα  πληγωμένο
πουλί  πάνω  από  άνθη.
Ένα  πουλί που δεν θα πετάξει ποτέ
Στον παράδεισο.
Η πλάτη  του  πουλιού είναι  σπασμένη
πονάει  στην αλλαγή των καιρών
η  όραση του σιγά σιγά  σβήνει,
αλλοιώνεται
Κοιτάζοντας  τα καμμένα
Τη  νύχτα  για λίγο
Μόνο  για λίγο
Κοιτάει  ένα  γαλάζιο  φως  από κάτι
θαμμένο
Από  σκήνωμα  μαύρο  βασανισμένο
Ακούει  αίφνεις  βήματα στο βάθος τού
τάφου.
Δεν ξέρει   πραγματικά  να χαρεί ή  να  
κλάψει.



ΕΛΛΕΙΜΑ


Αδηφάγα  ξωτικά  κατασπάραξαν  τη
σελήνη.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA