Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου
εκδόσεις Οδός Πανός


ΤΡΟΧΟΣ

Τροχός  κόκκινος   με  λουλούδια
Εν μία  νυκτί  αποξηραμένα.
Η  ακτίνα  του  όλο  και  μεγαλώνει
Τα  ονόματα
Καταγεγραμμένα  με  καρφιά
Όλο  και  πληθαίνουν.
Τροχός  κόκκινος
Που  τον  γυρίζει  ο  δανειστής  έκπτωτος
άγγελος
Χόρτο  απογεγραμμένο  ο  οφειλέτης
Έχει  πατρίδα  και  δεν   έχει.
Ο  Μοντιλιάνι  όσο  ζωγραφίζει   παραλύει
Η  Αχμάτοβα  όσο  καταγράφει
τυφλώνεται.
Ο  Παπαδιαμάντης  όσο  ψάλλει
Αναλύεται  σε  δάκρυα.
Ο  Μικρόσωμος  τρελός  περιπλανάται
εδώ  και   εκεί
Ιερουργεί  και πετάει
Πετάει  πάνω από  την  κόκκινη  αρένα
Περνάει  σαν  φωτιά  το  γαλάζιο
παράθυρο
Έχει  πατρίδα  και  δεν  έχει.



ΚΑΜΜΕΝΑ

Το  σώμα  μου  είναι  ένα  πληγωμένο
πουλί  πάνω  από  άνθη.
Ένα  πουλί που δεν θα πετάξει ποτέ
Στον παράδεισο.
Η πλάτη  του  πουλιού είναι  σπασμένη
πονάει  στην αλλαγή των καιρών
η  όραση του σιγά σιγά  σβήνει,
αλλοιώνεται
Κοιτάζοντας  τα καμμένα
Τη  νύχτα  για λίγο
Μόνο  για λίγο
Κοιτάει  ένα  γαλάζιο  φως  από κάτι
θαμμένο
Από  σκήνωμα  μαύρο  βασανισμένο
Ακούει  αίφνεις  βήματα στο βάθος τού
τάφου.
Δεν ξέρει   πραγματικά  να χαρεί ή  να  
κλάψει.



ΕΛΛΕΙΜΑ


Αδηφάγα  ξωτικά  κατασπάραξαν  τη
σελήνη.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA