Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»
εκδόσεις τεχνοδρόμιον



Ήτανε κάποτε μια κοπέλα που φύτευε δειλινόδεντρα
κι ύστερα κάθουνταν κάτω απτον ίσκιο τους
και τα δέλτα δεν ήτανε πια δέλτα
ήτανε κι αυτά δειλινόδεντρα κι ένα κλωνί τους πάνω πάνω έγειρε δεξά
και λύγισε
τσακίστηκε
κι όπως τσακίστηκε 
αφήστε με επιτέλους να σας εξηγήσω 
κι όπως τσακίστηκε
μύρισε σκοτάδι

Από φόβο μόνο σκοτεινιάζει, κύριε
μην ακούτε
είναι μύθος η νύχτα

(Αφηνιάζουν τάλογα, σπίθες μαβιές αστράφτει το ενδεχόμενο)

Μην ξανακούσω αυτή τη λέξη 
Παρακαλώ! 
Ακούς εκεί φόβος…
Φ.. φ… φόβ…
δεν παραδέχεστε! Μα
εσάς σας τρομάζουν κι αυτές οι τρεις τελείες!
σας αρρωσταίνει
να βλέπετε γραμμένο το γράμμα βήτα – φόΒ… – κι ύστερα τελείες
φόβ, λοιπόν!
Φόβ και τρεις φορές φόβ! Από τώρα και στο εξής θα σας φωνάζω ΦόΒ!

Ήτανε κάποτε μια κοπέλα – με συγχωρείτε για τη διακοπή
(δείχνει να πνίγεται …)
να, πάρτε αυτό, μυρίστε –  λίγα φυλλαράκια από ηδύοσμο θα σας κάνουν καλό
φαίνεστε κουρασμένος
(πέφτει ένα αστέρι, το καταπίνει)

Κι αν σταλήθεια δε βρίσκετε τίποτα να πείτε
Αν είναι αλήθεια πως δε βρίσκετε τίποτα να πείτε
Τότε πάρτε παρακαλώ ένα κομμάτι απτο πλευρό σας και
πείτε κάτι μαυτό

Πώς είπατε;
Να χαραμίσετε ένα κομμάτι απτο πλευρό σας;
(δυνατά γέλια)

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA