Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
                   
εκδόσεις www.vakxikon.gr

               Γάγγραινα
 

Είμαστε δεμένοι,
σάρκα με σάρκα,
πετσί με πετσί.
Νεκρό και ζωντανό γίνονται ένα.

Είμαστε μαζί,
σαπίζουμε μαζί κάτω απ’ τον ήλιο.
Σάρκα με σάρκα,
κουφάρι με κουφάρι,
βορά στους εντιμότατους αποικοδομητές μας.

Κάποτε βρίζαμε τους γονείς μας πως μας γέννησαν νεκρούς
μα, δεν ρωτήσαμε ποτέ τους εαυτούς μας,
γιατί αποδεχτήκαμε τον θάνατο.
Τον αγκαλιάσαμε σαν πατέρα μας
και εκείνος μας αντάμειψε.

Δεν βγάζεις μιλιά.
Είσαι σε προχωρημένη σήψη,
ίσως να έχεις ξεψυχήσει.
Ίσως σαπίζω μόνη
δεμένη στο κορμί σου.

Πάει καιρός που ένιωθα  τους σπασμούς σου.
Τώρα δεν νιώθω τίποτα.
Το δέρμα μου είναι πια αποικία δολοφόνων,
εισχωρούν όλο και πιο βαθιά μέσα μου,
δεν ξεχωρίζουν την ζωή από τον θάνατο.
Σε λίγο θα κατακτήσουν κάθε κύτταρο, κάθε μόριο μου
και θα το φάνε..

Πότε θα λάβει τέλος το μαρτύριο;
Είναι επώδυνο και η δυσοσμία δεν αντέχεται.



 *



Θα ’θελα να ’χα όλες τις αποχρώσεις της ουράνιας παλέτας.
Να πετάω  πάνω απ’ την πόλη και να την γεμίζω χρώματα.

Θα’ θελα να’μουν χρώμα.
Σαν ωδή να γραφτώ σε δρόμο κεντρικό.
Να ρίχνω κλεφτές ματιές σε περαστικούς κοροϊδεύοντας
και στο βλέμμα τους να τρυπώνω σαν φεύγουν.



 *



 Ατέλεια:
«Α» στερητικό και επιφώνημα μαζί.
Εξαρτάται πως τ’ ακούς.










ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA