Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΜΙΑΝΟΣ, «δεν είναι η εποχή των κερασιών»,
εκδόσεις «ΧΑΡΑΜΑΔΑ», 2015



εκδόσεις ΧΑΡΑΜΑΔΑ


Η εποχή των κερασιών είναι ο μήνας Μάης, γι’ αυτό και λέγεται και «κερασάρης». Ο Μάης είναι άλλωστε κι ο μήνας της άνοιξης και των ερωτικών σκιρτημάτων, έτσι γλυκά και εφηβικά. Έτσι όμως σκληρά και ώριμα διαπιστώνει ο Γιώργος Δομιανός ότι πια δεν βρισκόμαστε στην εποχή των κερασιών. Γράφει: «υπάρχουν μέρες που απλά υπάρχεις και αυτό είναι μια / τεράστια  γαμημένη ευθύνη». Η ευθύνη αυτή γυρίζει το κλίμα σε καθημερινή (όχι αναγκαστικά υπαρξιακή, δεν απασχολούν τον Δομιανό τέτοιοι πλεονασμοί) μοναξιά, την οποία όμως ειρωνεύεται με ευφυΐα: «να κινηματογραφήσουμε καμιά μοναξιά / να το τελειώσουμε το ζήτημα». Το πως «τελειώνει» το ζήτημα θα το βρείτε μόνοι σας στις σελίδες αυτού του ευχάριστου ποιητικού βιβλίου, πρώτου εκδοθέντος για τον Δομιανό και μάλιστα (πράγμα όχι συχνό στις βιαστικές μας ημέρες) στην ηλικία των 43 ετών.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA