Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΚΙΤΣΟΣ, “ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ Δ.Ι. ΑΝΤΩΝΙΟΥ”, εκδόσεις “ΤΟ ΡΟΔΑΚΙΟ”, 2012



Συχνά πυκνά αρέσκομαι στο να φαντάζομαι (όχι αναγκαστικά πάντα) ένα ποιητικό βιβλίο με όλα του τα ποιήματα σαν ένα γλυπτό. Ένα ευκλεές, ήρεμο και γλαφυρό στις αισθήσεις γλυπτό. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στην περίπτωση του γατοβιβλίου του Δημήτρη Καρακίτσου. Ποιήματα καλογραμμένα με την ήρεμη κι συνειδητή γραφή της παροντικής περατότητας, κι όλα να αναφέρονται σε γάτες, αυτό το ον γεμάτο νηνεμία και απαλότητα. Δεν παύει ο Καρακίτσος μέσα από τα γατοποιήματά του να ενατενίζει και να σχολιάζει τις καθημερινές μα και υπαρξιακές φουρτούνες των ναυτικών, που δεν διαφέρουν από των υπόλοιπων ανθρώπων, μα σίγουρα γοητεύουν πιότερο με την ταξιδιωτική τους ενδυμασία, διαπιστώνοντας ωστόσο πως η ζωή θα περιλούζεται μονίμως από την γλυκιά δίνη της μελαγχολίας αφού, 'οπως γράφει ο ποιητής: “ Άλλα μας έταξε ο σμαραγδένιος Βούδας ”.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA