Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
εκδόσεις Straw Dogs


Τα ποτά της πλατείας 

Είναι φορές που ξέρω πως δε θα σταματήσει
και κλέβω καταθλιπτικούς από ψυχιάτρους
για να τους κάνω βόλτα στη βροχή και στα μπαρ.
Οι φλέβες τους γράφουν σε τοίχους
συνταγές χαπακωμένου έρωτα.
Στο Λούνα Παρκ που βάζει νόμισμα
φτύνω το αίμα στο νιπτήρα,
στο τρενάκι του τρόμου μου
στο μπου της ημέρας
έχει ένα περίμενε
ένα φύγε
μια καλημέρα
μια καληνύχτα
κι όταν μυρίζω ποταμούς
αέριο
και βήχα
είναι απλά μια άλλη ώρα
που δουλεύει την ψυχή της.
Τί σκατά έγινε;
Ποιός βάφτισε ποιόν,
τί πήγε στραβά
κι όλα είναι αλλόκοτα το πρωί;
Σε κυνηγούν κοιλιές που έβγαλαν ζωή
όταν το χώμα βρέχει ζώα
η νύχτα στάζει στους νεκρούς
και η φωτιά ξυλιάζει στο δέρμα.
Το χθες δεν υπάρχει
αλόγατα το μαζεύουν
ξεγυρίζουν κούρσες του θανατά
καθάρματα με σέλα τον εφιάλτη
όλα μπερδεμένα.
Το ξύδι είναι εκεί
ο ύπνος πάλι όχι
σκορπάς
βρίζεις
πλακώνεσαι
μα
τα παιδιά στην πλατεία
έχουν χάσει τ’ αρχίδια τους
τα παιδιά στο πάρκο
μοσχοβολάνε εγκατάλειψη
τα παιδιά στα μπαρ
θάνατο
κι αυτά της επανάστασης
με μάγουλα κούκλας καουτσούκ
αναψοκοκκινισμένα
κακομαθημένα
μάτια που δεν έχουν τρελαθεί
που δεν κράτησαν περίστροφο
κάτω απ’ την καρωτίδα
ζέχνουν μίσος μαρμελάδας.
Δεν έχεις ιδέα τι θέλω να πω
μα ο τρελός στην πόλη
που δεν είναι τρελός
παρά κάποιος που δεν τον πρόλαβε η ζωή
στέκεται
ουρλιάζει
βρίζει αυτούς που πρέπει να βρίσει
σηκώνει το χέρι ψηλά
και το κατεβάζει σα χασάπης μαέστρος
κάθε μεσημέρι που φαμίλιες
σακατεύουν τους δρόμους,
παιδιά δαγκώνουν μέταλλο
και γιατρουδάκια της απάτης
βάζουν το διάολο στο πιάτο του.
Βλέπεις δεν έχω κάποιον να μου τα πει τώρα
αλλά έχω μια καλή ιδέα.
Θα σου κάνω δώρο έναν σκύλο τυφλό,
πάρε ένα μπαστούνι,
και βάφτισέ τον
«Τσίρκο»
βγες μαζί του μεσημέρι.
Μόνο μια φορά
μόνο μια φορά
κι αργότερα ξαμόλησέ τον.
Είναι που μήνες τώρα
κουβαλάω μπαρωδίες
στο δεξί μου χέρι
και δεν καταλαβαίνω τίποτα.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA