Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


Κάποιο βράδυ κρεπάλης
πριν ή μετά την ενοχή
Με μια σταγόνα κρασί στα
μηνίγγια
πριν ή μετά τον θάνατο
Τακτοποιείς ιστορίες στίχων
σ´ ευθείες παράλληλες
Πάνω ακροβάτες

Κάτω Καιάδας

σαν σώματα εραστών προτού
το τέλος.


Πίσω απ´ τη στροφή
Το φεγγάρι διαβάζει δήθεν
εφημερίδα

Τη νύχτα κανείς δεν σε
γνωρίζει.


*

Δεν περιμένουμε τα χέρια
Να μας μάθουνε το μυστικό
Πίσω από το μαύρο
Δεν θέλουνε και δεν μπορούν
Μαθαίνει η φωνή
στον ψίθυρο


Ετσι αδειάζουν οι παλάμες
χώμα
Το σώμα εκπαιδεύεται σε
κύκλους


Κι η μπάλα κάποτε
κατρακυλά
προς το ποτάμι.


*


 - Το χρέος αρμόζει στον νέο
Πυγμαλίωνα -


Κάθε απόγεύμα τα αίματα
επιστρέφουν στις πληγές
τους
Μάτια πλημμυρισμένα
με νερά του Σιλωάμ
Σωροί σταυρών
Ανώνυμων κι επώνυμων
θανάτων
Και η τιμή υπέρογκη
Ψυχή πάνω απ´ τη σάρκα
Ποτέ
δεν εξοφλείται.



Για ν´ αντέξεις το σκοτάδι
Σκέψου πως είσαι μια Αλίκη
Σ´ εσένα τυχαίνει η φορά
που δεν υπάρχει κυνηγός
ν´ ανοίξει την κοιλιά του
λύκου.

*


Αποτρόπαια χρώματα
στο άδειο του γυαλιού
Στην ανάσα του όχλου
Πεθαίνεις για πάντα εκεί
Στο άγγιγμα του
ακροδάχτυλου


Κι αν είναι της φυλής που
κουβαλάει πάνω της την
πίσσα,
Τουλάχιστον να σμίγαμε σε
ένα κομμάτι ουρανού

Ως άνθρωποι

μια νύχτα.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA