Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Εν ονόματι ων
Του Γιώργου Σαράτση


Αυτός ο αιώνας λόγου των ανθρώπων άρχισε όταν ο άνθρωπος έδωσε ονόματα στον κόσμο. Ο κόσμος αρχίζει τώρα να επιστρέφει αυτά τα ονόματα στους ανθρώπους. Θα τα επιστρέψει όλα μέχρι να μείνει χωρίς κανένα όνομα. Τότε θα έχει αρχίσει ο επόμενος αιώνας.

Γιώργος Χειμωνάς


Μικροί, αλλάζαμε ονόματα. Εσύ ένας άλλος κι εγώ κάποιος μ’ ανώμαλες συνήθειες. Μιλούσαμε αλαμπουρνέζικα, κορακίστικα, ακαταλαβίστικα. Γελούσαμε και γελούσαν μαζί μας οι άλλοι. Είχαμε αντιληφθεί από νωρίς την ανάγκη ενός κώδικα. Στο σχολείο παρατσούκλι και κοροϊδία με το τσουβάλι. Ψάχναμε τρύπες να χωθούμε. Φτύναμε στον αέρα, σημαδεύοντας το ίδιο μας το πρόσωπο. Αργότερα ο στρατός κι αυτό το σιχαμένο επίθετο να βουίζει μήνες στ’ αφτιά μας. Καλπάζοντα επίθετα με παράξενες ορέξεις. Το επώνυμο και τα μάτια σου. Τα πέντε λεπτά διασημότητας, ο κύριος και η κυρία τάδε. Αμήχανο χαμόγελο κι αχνός ιδρώτας ανάμεσα απ’ τα φρύδια. Δεν αρκεί ποτέ ένα όνομα. Θέλει και το επώνυμό του. Να γίνει το κάτι παραπάνω, η πανωλεθρία της προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης. Επώνυμα κι ανώνυμα προϊόντα. Επώνυμοι κι ανώνυμοι άνθρωποι. Σκατά στα μούτρα μας. Μικροί αλλάζαμε ονόματα. Πολύ πιο πριν, ανώνυμοι-tabula rasa-άρρητοι. Όλα εντάξει. Μετά ο εν ονόματι ων άνθρωπος και το διαρκές θέατρο της ονοματολογίας. Το όνομά σας, παρακαλώ. Δεν έχω όνομα. Το όνομά σας, παρακαλώ. Δεν είμαι από ‘δω. Το όνομά σας, παρακαλώ. Κάποιο λάθος κάνετε. Το όνομά σας παρακαλώ. Αϊ σιχτίρ. Φήμες λένε ότι όλα κρίνονται τελικά από τ’ όνομα. Για όνομα του θεού, για όνομα διαβόλου και για όνομα κάποιου ανώνυμου σκοπευτή που ήθελε κάποτε να υπάρξει χωρίς να δώσει λόγο σε κανέναν. Το όνομα, ον μονόφθαλμο. Κύκλωπας που διαφεντεύει τον κόσμο σου. Άνθρωποι πίσω από ονόματα και ονόματα πίσω από ανθρώπους. Η ασφάλεια της ανωνυμίας, της μη-ταυτοποίησης. Τα ονόματα χωρούν παντού, ταιριάζουν σ’ όλα, σημαίνουν και δε σημαίνουν τίποτα. Κάποιοι κρατούν την ανωνυμία τους, υπογράφουν με τ’ αρχικά τους ή φορούν ένα ετερώνυμο κι έρχονται. Όχι όπως είναι, γιατί δεν είναι. Για να είσαι ό,τι είσαι, μην πεις τίποτα. Ή βρες ένα όνομα που ποτέ δεν φαντάστηκες ότι θα μπορούσες να έχεις. Οποιοδήποτε. Κανείς δεν θα καταλάβει∙ όνομα στο τέλος δεν θα σχηματιστεί, που λέει κι ο Χειμωνάς. Γιατί δεν είναι λόγοι, είναι άνθρωποι.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA