Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»

 Αντόλφο Μπιόυ Κασάρες, Η ΣΩΤΗΡΙΑ

Αυτή είναι μια ιστορία περασμένων χρόνων και βασιλείων. Ο γλύπτης βάδιζε με τον αυτοκράτορα στους κήπους του παλατιού. Πιο μακριά από τον λαβύρινθο για τους ξένους διαπρεπείς, στην άκρη του δρόμου με τις αλέες των κατακρεουργημένων φιλοσόφων, ο γλύπτης παρουσίασε το τελευταίο του έργο, μία Ναϊάδα που ήταν μια πηγή. Ενώ αναλωνόταν σε τεχνικές εξηγήσεις και απολάμβανε τη μέθη του θριάμβου, ο καλλιτέχνης παρατήρησε στο όμορφο πρόσωπο του προστάτη του μια απειλητική σκιά. Κατάλαβε την αιτία. «Πώς ένα τόσο ασήμαντο ον», σκεφτόταν ο αυτοκράτορας αναμφίβολα, «είναι ικανό σε κάτι για το οποίο εγώ, ο πάστορας του λαού, είμαι ανίκανος;» Τότε ένα πουλί, που έπινε στην πηγή, εξυψώθηκε στον αέρα και ο γλύπτης σκέφτηκε την ιδέα να το σώσει. «Όσο ταπεινά κι αν είναι», είπε δείχνοντας το πτηνό, «πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πετούν καλύτερα από εμάς».



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA