Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
                                                                                   
       

                                                                                                             7 Μαρτίου

κάτι εκδικεί. κάτι ματώνει αιχμηρά στην κοιλιά των
πραγμάτων.
σπάζει ο παλιός μου δαίμονας. κι ο διάδρομος: γάζες και
μαύρα έντομα.
κόρη μου. τρέμω αυτόν που κρέμεται μιαν έρημη γλώσσα
των παθών στα γόνατα.
λουτρά. ουρητήρια. εδώ. τέσσερις πόρτες σίδερο απ’ το
ξυράφι ως τη φωνή του.


         ΘΑΛΑΜΟΣ Δ


Κατ’ όπου κόβει κάγκελο: νεκρός μου. τι σκοτεινιάζει
o άνθρωπος πίσω απ’ την τρέλα;


Βόλια, αν δεν πιστεύεις πως ρίξαν τις κόρες
μας στα Χαυτεία, μέτρα ξυράφια
από τον Ράμι ως την πιάτσα – ή τον «Λαιμό»
που ’σπαζε δόσεις στα ρολά και πίσω μαύριζ’
ένα κουβάρι γόνατα όλο βενζίνη
– Εγώ έκαψα στους Πύργους τον πατέρα
σου∙ και το κράτος μού πρέπει σέβας κι’
ευγνωμοσύνη
Κι από την αγορά κατέβηκ’ ένας μετανάστης
χειμώνας με τους νεκρούς και τα φτηνά
πνευμόνια του
Λοιπόν, μέτρα ξυράφια από τον Ράμι ως την
πιάτσα
Κανείς δεν νοιάζεται τι ώρα μπαίνεις στη
Μενάνδρου

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA