Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ, “ΠΕΡΙ ΒΑΘΟΥΣ”,
εκδόσεις “αντίποδες”, 2015



Η ποιητική ασφυξία και ο κενοφιλόδοξος συνωστισμός δεν βοηθάνε ποτέ και σε τίποτα. Πολύ δε περισσότερο όταν πρόκειται για ζητήματα που δεν υπόσχονται και δεν αποφέρουν αθανασία (γιατί κάτι τέτοιο δεν υπάρχει) και ως εκ τούτου υπάρχει η απελευθερωτική δυνατότητα να λειτουργήσουν ως ευαγώς ματαιόδοξα. Αντιθέτως δροσερές και ευάερες ενατενίσεις οξυγονώνουν κάθε μας προσπάθεια τρωική και διευκολύνουν την καταπολέμηση του άγχους επιτυχίας. Γιατί ποτέ δεν αξίωσε η ποιητική γραφή διαγωνισμούς, ποτέ δεν έθεσε στο ανύπαρκτο τέρμα της βάθρα δαφνοστεφανωμένα. Εμείς τα ονειροφανταζόμαστε και αντιμαχόμαστε σκληρά (με στίχους και με δόντια) για την κατάκτησή τους. Ας το θέσουμε ως αρχή. Τίποτα το επικερδές δεν (μας) κομίζει η ποιητική τέχνη. Πρόκειται μόνο για την υψιπετή πολυτέλεια που πηγάζει από το μυαλό και το σώμα. Στο “περί βάθους” του Πόουπ (σε μετάφραση των Θ. Δρίτσα και Κ. Σπαθαράκη) καταγράφεται από τον Πόουπ μια ευρηματική, οξύτατη και έμπλεη ειρωνείας μέθοδος γραφής ποιημάτων που μπορούν να διεκδικήσουν αξιώσεις μεγαλείου χωρίς εν τέλει να είναι κάτι το αξιοπρόσεκτο. Σημάδι όχι μόνο μιας εποχής. Όμως το κείμενο του Πόουπ, άμα το δείτε από την αντίστροφη μεριά της πλέξης του, δεν ειρωνεύεται τόσο (ή μόνο) την εύκολη και επιπόλαια γραφή στίχων, που προβάλλονται από τους γραφείς τους ως ποιήματα, μα πιότερο είναι μια καταγγελία για την, εκ μέρους ουκ ολίγων, αναίσχυντη εκμετάλλευση της ποίησης (και την ως έρμα φορτική αγκίστρωση σ' αυτήν) για την διάσωση των απέλπιδων και, ως επί το πλείστων, νεφελόπληκτων υπάρξεων τους. Η αξία του κειμένου του Πόουπ είναι σαφώς διαχρονική αφού φαίνεται πως πάντα προσελκύουν οι χρηματιστηριακές ποιητικές φούσκες, αυτές που πρόσκαιρα χαρίζουν γοητεία και φήμη, αφού, καθώς το λέει ο Αλεξάντερ Πόουπ: “...η σκοτεινότητα χαρίζει κάτι το θαυμαστό, και προσδίδει μια σιβυλλική μεγαλοπρέπεια σε λόγια που δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα.”.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA