Ο Αρτέμης Μαυρομμάτης γράφει στο frear.gr για τις "Μικρές Καταιγίδες" της Βικτωρίας Γεροντάσιου (Εκδ. Θράκα, 2018)

Η Βαρβάρα Ρούσσου γράφει στο περιοδικό "ο αναγνώστης" για τον "Φόνο του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη

Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει στην Εφημερίδα Των Συντακτών για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Η Ζέττα Μπαρμπαρέσσου στις "500 λέξεις" της Καθημερινής. Από τις εκδόσεις Θράκα κυκλοφορεί το βιβλίο της "Ρωμαϊκή Ώχρα και άλλες ιστορίες".

Από την παρουσίαση του "Παγοθραυστικού" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Ελίνας Αφεντάκη, στην Αθήνα.

Από την παρουσίαση του "Χρονορυχείου" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου, στην Έδεσσα.

Η "Διώρυγα μεταξύ νεφών" (Εκδ. Θράκα, 2018) του Φάνη Παπαγεωργίου, ανάμεσα στα "βιβλία για το καλοκαίρι" της εφ. Καθημερινής από τον Άθω Δημουλά.

Από την παρουσίαση της "Δυνάστρας Μήτρας" (Εκδ. Θράκα, 2018) της Ευσταθίας Παύλου-Κατράκη, στο Ιδιώνυμο, στον Κορυδαλλό.
ΑΝΝΑ ΓΡΙΒΑ, “ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ”,
εκδόσεις “ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ”, 2015


Με την τρίτη ποιητική της συλλογή η Άννα Γρίβα επιτυγχάνει πρώτον να εγγραφεί, πια, στα μάτια μας ως μία αξιέπαινη και συγκεκριμένη φωνή στα λογοτεχνικά δρώμενα της εποχής μας. Τα ζητήματα που φαίνεται να την απασχολούν σποράδην στις προηγούμενες συλλογές της αναφύονται τώρα στο τρίτο της βιβλίο, θα έλεγα σαφώς και συγκεκριμένα. Η συνέχεια, ως μόνος όρος και ορός, στην δομή της μνήμης μας. Η οικογένεια ως κατάσταση εκ των ων ουκ άνευ. Οι νεκροί (μας) που ποτέ δεν θα πάψουν να έρχονται (ή να τους καλούμε) στα ποιήματά μας, (κάπου εδώ κρυφοκοιτάζει ο “νεκρόδειπνος”). Η εύθυμη συνύπαρξη με τα παιδιά και τους αγαπημένους μας. Όμως πάντα να ελοχεύει η περίπτωση όλα να γκρεμιστούν από μια φυγή, εκούσια ή ακούσια, που η Γρίβα τόσο ήρεμα και σεπτά δικαιολογεί. Είναι δεμένη στη φύση όλων των πραγμάτων και γλυκιά (όχι όμως γλυκανάλατη) η ματιά της Γρίβα, βαθιά ανθρώπινη και ουσιαστική. Δεύτερον, κι αυτό είναι δική μου εμμονή, η Γρίβα εναρμονίζει τις σκέψεις της σε σύνολα όχι αναγκαστικά συμπυκνωμένα, μα σίγουρα ούτε και μακρόσυρτα και φλύαρα, κάτι που θα μπορούσαμε, ενίοτε, να της προσάψουμε για κάποια από τα προηγούμενα ποιήματά της.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA