Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
ΑΝΝΑ ΓΡΙΒΑ, “ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ”,
εκδόσεις “ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ”, 2015


Με την τρίτη ποιητική της συλλογή η Άννα Γρίβα επιτυγχάνει πρώτον να εγγραφεί, πια, στα μάτια μας ως μία αξιέπαινη και συγκεκριμένη φωνή στα λογοτεχνικά δρώμενα της εποχής μας. Τα ζητήματα που φαίνεται να την απασχολούν σποράδην στις προηγούμενες συλλογές της αναφύονται τώρα στο τρίτο της βιβλίο, θα έλεγα σαφώς και συγκεκριμένα. Η συνέχεια, ως μόνος όρος και ορός, στην δομή της μνήμης μας. Η οικογένεια ως κατάσταση εκ των ων ουκ άνευ. Οι νεκροί (μας) που ποτέ δεν θα πάψουν να έρχονται (ή να τους καλούμε) στα ποιήματά μας, (κάπου εδώ κρυφοκοιτάζει ο “νεκρόδειπνος”). Η εύθυμη συνύπαρξη με τα παιδιά και τους αγαπημένους μας. Όμως πάντα να ελοχεύει η περίπτωση όλα να γκρεμιστούν από μια φυγή, εκούσια ή ακούσια, που η Γρίβα τόσο ήρεμα και σεπτά δικαιολογεί. Είναι δεμένη στη φύση όλων των πραγμάτων και γλυκιά (όχι όμως γλυκανάλατη) η ματιά της Γρίβα, βαθιά ανθρώπινη και ουσιαστική. Δεύτερον, κι αυτό είναι δική μου εμμονή, η Γρίβα εναρμονίζει τις σκέψεις της σε σύνολα όχι αναγκαστικά συμπυκνωμένα, μα σίγουρα ούτε και μακρόσυρτα και φλύαρα, κάτι που θα μπορούσαμε, ενίοτε, να της προσάψουμε για κάποια από τα προηγούμενα ποιήματά της.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA