Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου



1. Ωραίες Γυναίκες

ΓΥΝΑΙΚΕΣ κάθονται ή κινούνται πέρα δώθε -άλλες μικρές, άλλες μεγάλες.
Είναι ωραίες οι μικρές –αλλ’ οι μεγάλες είναι ωραιότερες απ τις μικρές.



2. Για Κείνον Εγώ Τραγουδώ

Για κείνον εγώ τραγουδώ,
(Σαν ένα δέντρο αιωνόβιο, έξω από τις ρίζες του, με το παρόν επάνω από το παρελθόν:)
Μαζί του διαστέλλομαι στον χρόνο και στον χώρο -και λιώνω νόμους αξεπέραστους στον χρόνο,
Για να τον κάνω, μέσω αυτών, τον ίδιο για τον εαυτό του νόμο.

3. Σα Να Με Χάιδεψε ένα Φάντασμα

ΣΑ να με χάιδεψε ένα φάντασμα,
Νόμιζα πως δεν ήμουν μόνος, εδώ που περπατούσα στην ακτή.
Αλλά ο ένας που τον νόμιζα μαζί μου, σαν τώρα που βαδίζω στην ακτή  -ο ένας που αγάπησα,
που
μου’ δωσε το χάδι,
Έτσι όπως γέρνω για να δω μες απ' το φως που τρεμοπαίζει  -αυτός ο ένας έχει εξαφανιστεί τελείως,
Και εμφανίζονται εκείνοι που μου είναι μισητοί, και με εμπαίζουν.


4. Ούτε Οι Εχθροί Μου Με Πατήσανε Ποτέ

ΟΥΤΕ οι εχθροί μου με πατήσανε ποτέ –κακό απ΄ αυτούς στην περηφάνεια μου κανένα δε φοβάμαι×
Αλλ’ όμως οι εραστές που αψήφιστα αγαπώ –ιδού! πώς με δαμάζουν!
Ιδού! ο πάντα ανοιχτός κι ανήμπορος εγώ, απαλλαγμένος απ’ τη δύναμή μου!
Τελείως ντροπιασμένος, πάνω στη γη να σέρνομαι μπροστά τους.


5. Τόποι και Χρόνοι

ΤΟΠΟΙ και χρόνοι -τι είν’ εκείνο μέσα μου που συναντά τους πάντες, πάντα και παντού, και
νιώθω σα
στο σπίτι;
Φιγούρες, χρώματα, πυκνότητες, οσμές  -τι είν’ εκείνο μέσα μου που επικοινωνεί μαζί τους;


Επίμετρο

Ο Walt Whitman (Γουόλτ Γουίτμαν) γεννήθηκε στις 31 Μάη του 1819 στο Λονγκ Άιλαντ και μεγάλωσε στο Μπρούκλυν. Η εκπαίδευση που πήρε στα παιδικά του χρόνια ήταν φτωχή. Η πρώτη του συλλογή, «Φύλλα Χλόης», εκδόθηκε με δικά του έξοδα και, παρά τις αρχικές αρνητικές κριτικές που πήρε για «τα εν δυνάμει προσβλητικά σεξουαλικά της θέματα», γνώρισε τουλάχιστον άλλες οκτώ εκδόσεις μέχρι τον θάνατό του (26 Μάρτη 1892). Θεωρείται μαζί με την Έμιλυ Ντίκινσον ένας από τους σημαντικότερους αμερικανούς ποιητές.

Πηγές






ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA