Ο Αρτέμης Μαυρομμάτης γράφει στο frear.gr για τις "Μικρές Καταιγίδες" της Βικτωρίας Γεροντάσιου (Εκδ. Θράκα, 2018)

Η Βαρβάρα Ρούσσου γράφει στο περιοδικό "ο αναγνώστης" για τον "Φόνο του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη

Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει στην Εφημερίδα Των Συντακτών για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Η Ζέττα Μπαρμπαρέσσου στις "500 λέξεις" της Καθημερινής. Από τις εκδόσεις Θράκα κυκλοφορεί το βιβλίο της "Ρωμαϊκή Ώχρα και άλλες ιστορίες".

Από την παρουσίαση του "Παγοθραυστικού" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Ελίνας Αφεντάκη, στην Αθήνα.

Από την παρουσίαση του "Χρονορυχείου" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου, στην Έδεσσα.

Η "Διώρυγα μεταξύ νεφών" (Εκδ. Θράκα, 2018) του Φάνη Παπαγεωργίου, ανάμεσα στα "βιβλία για το καλοκαίρι" της εφ. Καθημερινής από τον Άθω Δημουλά.

Από την παρουσίαση της "Δυνάστρας Μήτρας" (Εκδ. Θράκα, 2018) της Ευσταθίας Παύλου-Κατράκη, στο Ιδιώνυμο, στον Κορυδαλλό.

Πάντα κατέληγα να ακούγομαι ο εαυτός μου
Anne Sexton

Ζαλισμένος από την αϋπνία ή άυπνος από τη ζάλη – παραφορά που οδηγεί στον ίδιο πάντα προορισμό. Είναι πολύ συνηθισμένος ο κόσμος για να μην τον χλευάσω. Και οι άνθρωποι τρώνε, κοιμούνται κι αυτό είναι όλο. Ούτε να υποψιαστεί κανείς άλλους τρόπους πιο ηδονικούς.

Όσα λέω δεν επιθυμώ να τα στηρίξω  π ο υ θ ε ν ά. Υπάρχουν μέσα μου με μια δική τους αυθυπαρξία. Το σκοτεινότερο δωμάτιο που ‘χω ποτέ επισκεφτεί το φέρουν άνθρωποι που ξεχάστηκαν στο συνηθισμένο και τρομάζουν ν’ αντικρίσουν μια απέραντη γαλάζια ή πράσινη έκταση με απλότητα και χάος.

Είμαι όλοι μου οι φόβοι κι όσα δεν μπόρεσα να αποκτήσω. Είμαι κάτι από τις μουσικές που άκουσα, τους τόπους που άφησα και τους χαρακτηρισμούς που αντάλλαξα μέσα στην ίδια καταδίωξη του λάθους με άλλους. Είμαι πάντα ένας άλλος και οι άλλοι πάντα εγώ. Μια αλλαγή ρόλων και ευθυνών. Ένα μπολιασμένο με την σάρκα μου σενάριο.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA