Παρασκευή και Σάββατο 19-20 Ιανουαρίου, οι εκδόσεις Θράκα θα βρίσκονται στο Θέατρο Εμπρός για το International Video Poetry Festival, με τα νέα μας βιβλία αλλά και παλαιότερα σε τιμές bazzar ως 70% κάτω. Σας περιμένουμε από τις 17:00 και τις δύο μέρες!

Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου

Ο αγαπητός φίλος Παύλος Γερένης με τον οποίο μοιράστηκα ένα φωτεινό ισόγειο, με παλιά τζαμένια πόρτα, στον περιφερειακό του Λυκαβηττού το χειμώνα του 1984,  σχεδίαζε μεταξύ άλλων, να βγάλει ένα λογοτεχνικό περιοδικό, και να προχωρήσει και στην έκδοση μιας ποιητικής ανθολογίας.

Με αυτές τις ιδέες που κυοφορούσε στο όμορφο κεφάλι του προσεταιρίστηκε διάφορους λογοτέχνες της εποχής, οι οποίοι κολακευμένοι του άνοιξαν τις πόρτες των σπιτιών τους και τον τιμούσαν με την παρέα τους. Από κοντά έφτασα να τον πιστέψω κι εγώ, θύμα της ακαταμάχητης γοητείας του. Ο Παύλος προς το τέλος της άνοιξης του ίδιου έτους, έκλεισε το φροντιστήριο Ιταλικών που είχε ανοίξει μόλις πριν έξι μήνες στη Σόλωνος, πήρε το μεγάλο του γιο που έμεινε μαζί μας και πήγε να συναντήσει τη γυναίκα του που με το μικρό τους γιο στην Ιταλία.


Τον συνάντησα δέκα ακριβώς χρόνια αργότερα, το 1994, στο φιλόξενο σπίτι του Γιάννη Μαράβα στην Καλαμάτα, εντελώς τυχαία, και βγάλαμε και κάποιες φωτογραφίες γύρω από το πλουσιοπάροχο τραπέζι του κοινού μας φίλου. Έκτοτε δεν έτυχε να ξανανταμώσουμε. Μαθαίναμε κατά καιρούς πως ζούσε στην Αυστρία, και στην Οξφόρδη όπου φοιτούσαν οι δυο του γιοί και επισκεπτόταν και τη Βερόνα όπου εξακολουθούσε να ζει η Ιταλίδα γυναίκα του. Μου είχε στείλει ταχυδρομικώς δυο συλλογές τυπωμένες στην Ιταλία, μία με ποιήματα και μία με διηγήματα. Το σχέδιο να τις μεταφράσω εγώ στα Ελληνικά σε ένα παιγνίδι αντικατοπτρισμού δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, όπως συμβαίνει συνήθως με τα σχέδια. Όπως συνέβη και με την ματαιωμένη άσκηση εξουσίας στη λογοτεχνία με τη μορφή περιοδικού και ανθολογίας. 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA