Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
(εκδόσεις ΠΕΡΙΣΠΩΜΕΝΗ)



JOSHUA TREE

Αναγνωρίζεις το εφήμερο κάθε πράξης.
Δίχως έπαρση.

Ανθίζεις στην έρημο.


ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Ο ουρανός κονταροχτυπιέται με τα κτίρια.
Καταμετρώ με προσοχή το χρονοδιάγραμμα της σιωπηλής
τους πάλης, προσπάθειας που εγκλωβίζει
τον τρόμο του ανεκπλήρωτου. Αντιγράφω
την αγωνία, διεκπεραιώνω μ'αυτό το τέχνασμα
την υποχρέωση να είμαι απλά Άνθρωπος.
Στον τεράστιο αμφιθεατρικό αυτό χώρο,
όπου κάθε μέρα πέφτουν στην αρένα του χιλιάδες.
Η αυλαία σηκώνεται. Το ρολόι της συνείδησης
μπαίνει σε λειτουργία, ο αντικειμενικός κόσμος
με εξοπλίζει στο χώρο και το χρόνο.
Υπάρχει έξω από την ύλη μια άλλη διάσταση,
όπου μπορεί κάποιος να πλάσει ξανά από την αρχή
τον εαυτό του με τα ίδια γήινα θραύσματα;
Επινοώ μια έξοδο από το χώρο, ενάντια σε καθετί
που σκοτώνει τον αυθορμητισμό, τη θέρμη του απρόοπτου,
την πολυφωνία.Καταργώντας τα όρια των συμβάσεων.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA