Η Θράκα σας προσκαλεί στην παρουσίαση του "Μπελ Ετουάλ" του Πέτρου Μπιρμπίλη

Η Άννα Γρίβα γράφει στο fractal για τον "Άνθρωπο τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Ένα ανέκδοτο διήγημα του Κωνσταντίνου Γαλάνη

Ένα ανέκδοτο ποίημα της Μαρίας Θ. Αρχιμανδρίτη

Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γράφει για τον "Κούκο" (Θράκα, 2016) της Πελαγίας Φυτοπούλου


Ο πρωινός καφές έχει κάτι από τα χείλη σου και μια γεύση θανάσιμου οργασμού. Θα μπορούσες να ήσουν τραγούδι ή έστω λευκό χαρτί, να μην προκαλούσε τη μήνιν των ανθρώπων η ομορφιά και η ελευθερία σου. Κρατώ από σένα εκείνο το χαμόγελο που σημάδεψε ένα απόγευμα αμηχανίας. Δεν έχουν οι τροχιές μας ανάγκη πειστηρίων για μια συνάντηση που πέρασε στο ανεκπλήρωτο. Όμως τις νύχτες, σαν με καλούν για απολογισμούς οι νεκροί φιλόσοφοι της βιβλιοθήκης μου, αδυνατώ να τους εξηγήσω πώς γίνεται να ζεις με το τίποτα πώς γίνεται το ανύπαρκτο να το μετατρέπεις σε προσδοκία μόνο και μόνο αγγίζοντας ένα σταχτοδοχείο... Άκου η δική μας μικρή ιστορία δεν γράφτηκε σε δρόμους ανώνυμους με τυχαία στυλό και καφέδες ευκαιρίας. Ό,τι αποτυπώθηκε είχε τη σφραγίδα του μοναδικού, στα μέτρα των ονείρων μας δηλαδή. Υπάρξαμε εκλεκτικοί ακόμα και στ’ αγγίγματα, ζυγίζοντας ακριβοδίκαια τις επιθυμίες. 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA