Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου

[ Η Ειρήνη Καραγιαννίδου γεννήθηκε στην Δράμα το 1979. Σπούδασε Νομική και Ιστορία της Τέχνης.
 Ζει στην Θεσσαλονίκη. 

Έχει εκδόσει μία ποιητική συλλογή, τις "τέσσερις εποχές του [α]" (2013) , από τις εκδόσεις Λογότεχνον.


- Πτέρυγα  Άλφα Ταύ -


Η μνήμη περιθάλπει τον καιρό
Τον φροντίζει σαν μικραναθρεμμένο αδερφό
Τακτοποιεί τα περιθώρια
του χθες και του προχθές
του χθες πάνω στο σήμερα
Μ´ ανοιχτή παλάμη γάλα στάζει
Προσμένει χρόνια ν´ ανανήψει.

Ο μικρός κάθε μεσάνυχτα παρά
Τα φώτα της αλλάζει
 -πολλά χθες μαζεμένα έχει
σβησμένα σούρουπα και άλλα-
Σαν κάποτε την ακουμπά στο έλεος του χρόνου
Έτσι είναι-Άσωτος αυτός κι αχάριστος
Έτσι είναι όλοι μηδενός εξαιρουμένου οι καιροί
Σήμερα γράφεις για το χθες
και πριν λασκάρει το χαμόγελο και σαραντίσεις
Σ´ έχουνε ήδη πάρει για φαντάρο.


- Οριγκάμι -

 Όλα είναι απλά.
Αρκούν εκατό χρόνια κι ένα απόγευμα
Να διπλώσω στα τέσσερα τα μάτια
στη μέσα τσέπη του μπουφάν
Έτσι για να δεις
πως παρ´ όλη τη βροχή που συστηματικά ξεσπούσες
Ήμουν πάντα στεγνή.
Είναι για να υπάρχουμε έρημοι που θέλουμε τον άλλον.


- Εκποίηση -

1. 
Τα δάχτυλα να λειτουργούν πριόνια
Οι λέξεις να κόβουν μάτια με μια χαψιά, λες
Κι εγώ υπόσχομαι
Πως δεν θα ξαναφάω τα νύχια μου όσο γράφω
Μπας και αποκτήσω κάποτε μια ποίηση αιχμηρή

Μέχρι τώρα κανείς νεκρός Αναγνώστης. 

2.        
Υπάρχουν νύχτες, γράφεις,
Που τα φεγγάρια δεν σε χορταίνουν
Θες να δαγκώσεις δρόμους
Να ξεσκίσεις στηθαία
Να καταπιείς χιλιόμετρα

Μ´ αυτά και μ´ αυτά και λίγο απ´ όλα
Οι ποιητές νηστικοί πάντα μένουν

Ρε άσε τα χαρτιά σου λέω
κι έλα. 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA