Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

[ Η Ειρήνη Καραγιαννίδου γεννήθηκε στην Δράμα το 1979. Σπούδασε Νομική και Ιστορία της Τέχνης.
 Ζει στην Θεσσαλονίκη. 

Έχει εκδόσει μία ποιητική συλλογή, τις "τέσσερις εποχές του [α]" (2013) , από τις εκδόσεις Λογότεχνον.


- Πτέρυγα  Άλφα Ταύ -


Η μνήμη περιθάλπει τον καιρό
Τον φροντίζει σαν μικραναθρεμμένο αδερφό
Τακτοποιεί τα περιθώρια
του χθες και του προχθές
του χθες πάνω στο σήμερα
Μ´ ανοιχτή παλάμη γάλα στάζει
Προσμένει χρόνια ν´ ανανήψει.

Ο μικρός κάθε μεσάνυχτα παρά
Τα φώτα της αλλάζει
 -πολλά χθες μαζεμένα έχει
σβησμένα σούρουπα και άλλα-
Σαν κάποτε την ακουμπά στο έλεος του χρόνου
Έτσι είναι-Άσωτος αυτός κι αχάριστος
Έτσι είναι όλοι μηδενός εξαιρουμένου οι καιροί
Σήμερα γράφεις για το χθες
και πριν λασκάρει το χαμόγελο και σαραντίσεις
Σ´ έχουνε ήδη πάρει για φαντάρο.


- Οριγκάμι -

 Όλα είναι απλά.
Αρκούν εκατό χρόνια κι ένα απόγευμα
Να διπλώσω στα τέσσερα τα μάτια
στη μέσα τσέπη του μπουφάν
Έτσι για να δεις
πως παρ´ όλη τη βροχή που συστηματικά ξεσπούσες
Ήμουν πάντα στεγνή.
Είναι για να υπάρχουμε έρημοι που θέλουμε τον άλλον.


- Εκποίηση -

1. 
Τα δάχτυλα να λειτουργούν πριόνια
Οι λέξεις να κόβουν μάτια με μια χαψιά, λες
Κι εγώ υπόσχομαι
Πως δεν θα ξαναφάω τα νύχια μου όσο γράφω
Μπας και αποκτήσω κάποτε μια ποίηση αιχμηρή

Μέχρι τώρα κανείς νεκρός Αναγνώστης. 

2.        
Υπάρχουν νύχτες, γράφεις,
Που τα φεγγάρια δεν σε χορταίνουν
Θες να δαγκώσεις δρόμους
Να ξεσκίσεις στηθαία
Να καταπιείς χιλιόμετρα

Μ´ αυτά και μ´ αυτά και λίγο απ´ όλα
Οι ποιητές νηστικοί πάντα μένουν

Ρε άσε τα χαρτιά σου λέω
κι έλα. 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA