Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


Η Λίνα Φυτιλή γεννήθηκε στη Λάρισα. Ζει στον Αλμυρό Μαγνησίας κι εργάζεται στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Τα 1997 δημοσιεύτηκε η νουβέλα της, Οι νύχτες της άχρωμης κιμωλίας, Καστανιώτης. Το 2011, εκδόθηκε το μυθιστόρημά της Τώρα είναι αργά, Απόπειρα.Το 2014 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική συλλογή της, με τον τίτλο Μυθική μέρα,  Ενδυμίων. Την Άνοιξη θα κυκλοφορήσουν τα διηγήματά της, με τον τίτλο Παράξενο καλοκαίρι, από τις εκδόσεις της Εστίας.

1.
Για φαντάσου όμως,
πόσα αλλοίθωρα χρόνια
είδαμε να φεύγουν 
εν ριπή οφθαλμού,
πόσες φορές
το τετράγωνο
της υποτείνουσας
ήταν λάθος κι
η πόλη
χυμένο ποτάμι
έτρεχε πίσω μας' 

και τώρα λέγε
τι περιμένουμε ξυπνώντας 
εκτός από τις σκιές
των απόντων
μήπως φανούν
στην πόρτα μας
κάποιο Σάββατο
με το τρένο
των εννιά

2.
πλησιάζουν

με τύμπανα και φωνές
και πριν αναληφθούν
τα φώτα στον ορίζοντα
διαβάζω τα ψιλά τους 
γράμματα σε πρόσωπα
αναποφάσιστα

-δίβουλα σκυλιά-

τρέχουν να παραβγούν

έχοντας την τύχη
με το μέρος τους,
το αίμα μες στα μάτια

πόδια, κεφάλια
δυο κομμένους ώμους
πριν γίνουν το
δεξί μου χέρι

θα ξανασυστηθούμε

 3.
Ο ρυθμός των κοιμισμένων
σωμάτων
με πετάει
στην άκρη του δωματίου
ενώ με τη φορά του ρολογιού
αντίθετα ξυπνώ
και δε χρειάζομαι
σεντόνι, κουβέρτα
ή σώμα ξένο

Εμένα με σκεπάζουν
στίχοι ελαφροί

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA