Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου


Η Λίνα Φυτιλή γεννήθηκε στη Λάρισα. Ζει στον Αλμυρό Μαγνησίας κι εργάζεται στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Τα 1997 δημοσιεύτηκε η νουβέλα της, Οι νύχτες της άχρωμης κιμωλίας, Καστανιώτης. Το 2011, εκδόθηκε το μυθιστόρημά της Τώρα είναι αργά, Απόπειρα.Το 2014 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική συλλογή της, με τον τίτλο Μυθική μέρα,  Ενδυμίων. Την Άνοιξη θα κυκλοφορήσουν τα διηγήματά της, με τον τίτλο Παράξενο καλοκαίρι, από τις εκδόσεις της Εστίας.

1.
Για φαντάσου όμως,
πόσα αλλοίθωρα χρόνια
είδαμε να φεύγουν 
εν ριπή οφθαλμού,
πόσες φορές
το τετράγωνο
της υποτείνουσας
ήταν λάθος κι
η πόλη
χυμένο ποτάμι
έτρεχε πίσω μας' 

και τώρα λέγε
τι περιμένουμε ξυπνώντας 
εκτός από τις σκιές
των απόντων
μήπως φανούν
στην πόρτα μας
κάποιο Σάββατο
με το τρένο
των εννιά

2.
πλησιάζουν

με τύμπανα και φωνές
και πριν αναληφθούν
τα φώτα στον ορίζοντα
διαβάζω τα ψιλά τους 
γράμματα σε πρόσωπα
αναποφάσιστα

-δίβουλα σκυλιά-

τρέχουν να παραβγούν

έχοντας την τύχη
με το μέρος τους,
το αίμα μες στα μάτια

πόδια, κεφάλια
δυο κομμένους ώμους
πριν γίνουν το
δεξί μου χέρι

θα ξανασυστηθούμε

 3.
Ο ρυθμός των κοιμισμένων
σωμάτων
με πετάει
στην άκρη του δωματίου
ενώ με τη φορά του ρολογιού
αντίθετα ξυπνώ
και δε χρειάζομαι
σεντόνι, κουβέρτα
ή σώμα ξένο

Εμένα με σκεπάζουν
στίχοι ελαφροί

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA