Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Ο Κώστας Λάνταβος γεννήθηκε στη Λάρισα. Σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο Αθηνών, την οποία σκεί,ως παθολόγος,στη Λάρισα. Έχει εκδώσει 12 ποιητικές συλλογές, έχει μεταφράσει απο τα αγγλικά ΟυΊΛΛΙΑΜ ΜΠΛΕΗΚ, ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ, ΕΜΙΛΥ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ ΚΑΙ ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ, απο τα γαλλικά ΠΩΛ ΒΑΛΕΡΥ και ΖΕΡΑΡΑ ΝΤΕ ΝΕΡΒΑΛ. Μετέφρασε επίσης ΤΡΩΑΔΕΣ και ΒΑΚΧΕΣ του Ευριπίδη, ΦΙΛΙΚΤΗΤΗ του Σοφοκλή και ΠΕΡΣΕΣ του Αισχύλου. Υπο έκδοση βρίσκονται, ο ΑΜΛΕΤ του Σαίξπηρ και ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ του D.H.LAWRENCE. Ιδρυσε και διηύθυνε το λογοτεχνικό περιοδικό ΓΡΑΦΗ απο το 1989 μέχρι το 2004. Διετέλεσε 
Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Πρόεδρος του Θεσσαλικού Θεάτρου.



Άνθρωπε
μην απομακρύνεσαι
έλα, όσο πλησίστιος κι αν είσαι
σε νοιώθω μακριά μου
είναι καιρός όμως να συνομιλήσουμε
όχι απαραίτητα με την ίδια γλώσσα
είναι καιρός τα αμφίσημα λόγια μας
να συναντηθούν στο αλώνι της συμφιλίωσης
είναι καιρός να νικήσουμε την κουρασμένη απελπισία μας
μείνε κοντά μου
ή λησμονείς πως όλοι ερχόμαστε
από την ίδια μοναξιά;


*

Γ


Μέ τίς πρῶτες ὁρμές τῆς ἄνοιξης
ἀνθίζει ἡ γυμνότητα
γυμνή ἡ διάφανη αὐγή
γυμνός ὁ ἔνδοξος ἣλιος τοῦ μεσημεριοῦ
γυμνό τό πορφυρό ἡλιόγερμα
πού ἄλλοι τό λένε δειλινό
κι ἄλλοι τῆς νύχτας προπομπό

πού ἀναγγέλλει τή γυμνότητα τῶν ἄστρων.



(Τα ευτελή και τα σπουδαία 2013)

ΙΖ

K’ἀθε μέρα μ’ἐξοντώνει-
ἀλλὰ ἀνυπομονῶ
νὰ ζήσω τὴν ἑπόμενη.
Καὶ τότε
ἀνθίζει πάλι ὁ κόσμος
-μ’ὅλη τὴν πανοπλία του-
Κι ἐνῶ εἶμαι γυμνὸς
σὰν θάνατος.
Καινούργιοι τόποι ἔρχονται
νὰ μὲ συναντήσουν.




(Τα ευτελή και τα σπουδαία 2013 )



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA