Η Θράκα σας προσκαλεί στην παρουσίαση του "Μπελ Ετουάλ" του Πέτρου Μπιρμπίλη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Ο Δήμος Χλωπτσιούδης γράφει στο tvxs.gr για το "Gadium" (Θράκα, 2017) του Στάθη Ιντζέ

Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γράφει για τον "Κούκο" (Θράκα, 2016) της Πελαγίας Φυτοπούλου

Σκέψεις και διαπιστώσεις


Τι γίνεται να ζεις χωρίς γυναίκα και παιδιά ;
Πόσο αντέχεις αν απουσιάσουν ;


Πεντέξι τα τσιγάρα που καπνίζω λύνοντας σταυρόλεξα
ή στίχους γράφοντας για ένα ποίημα.
Η φλαμουριά ξεθύμανε, πάνε τα άνθη και οι ευωδιές της,
όμως ο ίσκιος και το οξυγόνο της υπάρχουν.


Μικρά παιδιά που έγιναν παπούδες
και κάτι τέτοια μοιάζουν παραμύθια , είναι απίστευτα.
Πολλές φορές σαν αποχαιρετιέσαι μ' ένα άτομο,
δεν ξέρεις αν ποτέ ξανά το συναντήσεις.


Τρ.9 Ιουλίου 2013(14.05-14.16)




Αυτά είχα να πω σήμερα


Τα είκοσι ευρώ πρέπει να φτάσουνε για μια εβδομάδα.
Ως τότε θα κουβεντιάζω με τις λέξεις μου,
που θα κελαηδούν στην διπλανή μου φλαμουριά.
Ένα ζωάκι νιώθει την προσβολή που του κάνεις,
γι' αυτό ας υμνήσω σήμερα αυτά τα ζωάκια
που έχουν αισθήματα και πολιτισμό.


Ρωτάω τον εαυτό μου*<λες κάποτε να χάσεις κι αυτό το μπαλκόνι
όπου πίνεις τον καφέ σου και καπνίζεις το τσιγάρο σου?>
Από 'δω η ευωδιά τών ταπεινών
κι απο ΄κει οι αγέρωχοι στις εξέδρες των παρελάσεων.
Η φλαμουριά μού δίνει οξυγόνο,ίσκιο,άρωμα και τσάϊ με τα άνθη της.
Εσείς της εξουσίας τι ακόμη θα μου πάρετε?


Αυτά είχα να πω σήμερα που γιορτάζω την φτώχεια μου.


21 Μαϊου 2013




       Ρίχτερ τρελά


Για πες μου εαυτέ μου
πώς θα κερδίσω τον χαμένο χρόνο.
Πες μου πώς θα συσπειρωθώ
για να μαζέψω δύναμη κι ορμή
από βρύσες συνεχούς ροής.


Για πες μου εαυτέ μου
πώς θα γκρεμίσεις ψεύτικους θεούς και ημίθεους*
κανείς δεν σε γνωρίζει , για να σε πιστέψει.
Ψέμα καλά κτισμένο,
ρίχτερ τρελά χρειάζονται στο γκρέμισμά του.



30 Ιαν.1999



Το παγκάκι


Έφτιαξα με γερές λέξεις ένα παγκάκι
για να ξαπλώνω με παλιές ιερές σκέψεις
εκεί στη γωνιά τού υπαρξιακού μου πάρκου.


Ελάχιστες ασπρόμαυρες φωτογραφίες
κουβαλούν τα παιδικά κι εφηβικά μου χρόνια.


Ακούω τα δευτερόλεπτα που τρέχουν,
προσέχω και το πέρασμα της ώρας,
αλλά το έτος μού διέφυγε και πάλι.


Όσο πληθαίνουν οι ρυτίδες μας,
τόσο και πιο πολύ επιστρέφουμε
στα παιδικά κι εφηβικά μας χρόνια
και ψάχνουμε να βρούμε τόπους και ανθρώπους.


Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013 (απόγ)

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA