Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


ΠΡΟΣ ΕΑΥΤΟΝ

”ego tecum taguam mecum lopuor” =
“σου ομιλώ όπως θα ομιλούσα στον εαυτόν μου”
                                                                      Κικέρων

Οφείλεις να ’σαι
επιγραμματικός, οξύνους και πολύκλαδος.
Να ανακαλύπτεις την ελευθερία
όπως και τον εαυτό σου.
Οφείλεις
μία διαμεσολάβηση νοημάτων
και υποδώριων λέξεων.
Ένα Δάντειο καθαρτήριο
μία πλατεία «ντε λα Φιόρε»
και την Πυθαγόρεια χορτοφαγία.
Οφείλεις
ένα Κάλβιο εγερτήριο
και ενός Πυθέα το πιλωτήριον.


ΣΚΕΨΕΙΣ

Ανάμεσα σε δυό πατρίδες
ευχαρίστως θα προτιμούσα
την χαρμόσυνη επαιτεία των στοίχων.
Ανάμεσα σε δύο παραδείσους
θα προτιμούσα ευχαρίστως
μία κόλαση για να ξοδεύω
την εικόνα και το σπέρμα μου.


Γνώθι τοις άλλοις

Και δεν εγνώριζα
της Μέμφιδος το κλεινόν αρχιπέλαγος,
μήτε την ανακτορία με τους γελωτοποιούς της φυλής.
Διότι τον καιρό εκείνον
ετράνευα όπως το αγριοράδικο εις τόπον χέρσο μα κοπρισμένο,
εις την ερήτιμη επικράτεια
ποιητών, αμπελουργών τε και οδοκαθαριστών
της πάλαι αιδοιοανθισμένης μου ιδανικής ενδοπολιτείας.
Με καρτερικότητα Μεσολογγίτικης πολεμίστρας,
με της θεάς το αμόλυντο δόρυ
τη ναυαρχίδα των μέγιστων νεκρών
διέρχομαι υπερυψούμενος εκ της κληρονομημένης μου γελωτοκρατίας
πας συμβιώσαντος φίλου και φύλλου
θυμίσαντος δε του άδικου θανάτου
του τοτινού μου σκύλου,
καταθέτω στέφανον ταπεινόν
εις το μνημείο των αδέσποτων και άγνωστων
πιστών τετραπόδων.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA