Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»

ΔΥΟ

Από το πυρ
και το ύδωρ
έχω μόνο
διαφορετική
κατάληξη.

Άστρα πλην

διαφορές θεοτήτων.

ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ

Μια πρόταση
οι άνθρωποι ,τα δέντρα ,τα πουλιά
οι άνθρωποι, οι άνθρωποι, οι άνθρωποι
καμία
πολίτευμα φύση
σκέψη τυλιγμένη
σε φύλλο φράσης.

ΛΕΞΗ-ΔΙΕΡΩΤΗΣΗ

Πως να πεις
μια δεντροστοιχία
τονισμένη
με ένα κάτασπρο
σύννεφο;

ΕΔΩ ΩΣ

Την αποχώρηση
του πλανήτη
κολλημένος
σαν τσίχλα
στο παπούτσι
του Χάους.


ΤΡΙΑΞΟΝΙΚΟ ΑΝΤΙ ΕΝΟΧΩΝ

Φόνος αντί για μουσική
ύπνος αντί για μαγείρεμα
γράψιμο αντί για γαμήσι
δεν υπάρχει παύση
όποιο κι’αν είναι το μέσο σου
η ζωή μπαίνει.

ΨΥΧΟΡΜΗΤΟ

Στους ορίζοντες του καφέ
αυθορμησίες του κώλου.
Προσφέρω ευγενή καλλωπισμό
σ’εκείνον που πετά
μακρύτερα
το Ψυχόρμητο.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Όρθιος
για να βοσκήσω
τις υπόλοιπες πράξεις.
Το ποίημα βρίσκει
την πρώιμη θέση του
σαν μαξιλάρι.

Χαρά κι απελπησία παράγουν διαρκώς
το στερεό βουτά στο υγρό αυξάνοντας
τη λαιμαργία του.

Στην Ελλάδα
σε κατάσταση δύσβατη
εκεί που συνήθως
κάτι βουλώνει
είμαι το σκουπίδι
που κάνει γύρες.

ΜΕΣΣΗΝΙΑ

Για τούτη την ομορφιά είμαι μεγεθυντικός φακός:
ΤΟ ΦΩΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟ
ΜΕ ΕΛΑΙΟΔΕΝΤΡΑ
ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΤΑ ΝΑ ΒΟΥΤΑΣ
ΠΑΠΑΡΕΣ
ΣΤΟ ΣΟΥΡΟΥΠΟ.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA