Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Δύσκολα να εντυπωσιαστώ με χολιγουντιανές κινηματογραφικές παραγωγές του σήμερα. Αυτό όμως το φιλμ δεν είναι σαν τ’ άλλα. Σκληρό, τρυφερό, έντονο, με καλές ερμηνείες, ψαγμένη φωτογραφία, προχωρημένη σκηνοθεσία (ατέλειωτα μονοπλάνα), υπέροχη μουσική∙ ένα καταιγιστικό ψυχογράφημα για την αρρωστημένη λάμψη της αναγνωρισιμότητας και το ντελίριο εγωκεντρισμού των ανθρώπων του θεάματος.

Κάποιοι χαρακτήρισαν το “Birdman” ως το φιλμικό γεγονός του ’14, κάποιοι άλλοι ως η καλλιτεχνική απελευθέρωση του Alejandro González Iñárritu. Προσωπικά, είχα καιρό να απολαύσω μία τέτοια ταινία κι ας ξεχαστεί όπως ξεχάστηκαν τόσα και τόσα άλλα «δημιουργήματα» από τον μάταιο και φθαρτό κόσμο του θεάματος. Έτσι κι αλλιώς, τί δεν είναι αναλώσιμο σ’ έναν καθόλα αναλώσιμο δυτικό κόσμο; Οι όποιες υπερβολές της ταινίας, το γκροτέσκο κάποιων σκηνών ακόμα και η αμερικανική ανοησία –που, μεταξύ μας, τσακίζει κόκαλα- είναι στοιχεία που την ενισχύουν.

Συναρπαστικός Keaton, εκνευριστικά καλός Norton, λατρεμένη Emma Stone, άφωνος με την τέχνη του Emmanuel Lubezki. Απ’ όσα άκουσα και απ’ όσα είδα, κρατώ το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα του έργου και κάποιες πολύ ιδιαίτερες ερμηνευτικά και σκηνοθετικά στιγμές... Απολαύστε την υπεύθυνα!
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA