Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


Ο βασιλιάς


Tα φθινοπωρινά παιδιά μόλις είχαν σχολάσει. Πίσω από το πέτρινο χτίσμα του σχολείου, ένας ήλιος κατέβαζε τον ουρανό. Οι φωνές  τους,  είχαν καλοκαιρινό τόνο· εκείνον που δεν είναι καθάριος, και τον παίρνει μαζί του ο τζίτζικας και το σταχύ χωράφι.  Και δεν ήξεραν τι θα μπορούσε να τους συμβεί αργότερα. Κανείς τους δεν γνώριζε τι θα συνέβαινε αργότερα. Και γελούσαν με άγνοια τα μάτια τους.
Ένας ζητιάνος μάζευε πρόωρο  χειμώνα από το πεζοδρόμιο, παραμιλούσε. Διαμαρτυρόταν γιατί τον κλείδωναν μικρό στο δωμάτιο με τις ώρες. Και δεν είχε δει ποτέ του συντροφιά, ούτε σταχιά χωράφια, ούτε άλλα παιδιά. Να γνώριζε ίσως τότε, τι θα του συνέβαινε αργότερα.
Κι εσύ, με το όμορφό σου βλέμμα τους κοιτούσες. Λίγο πιο πάνω από την άσφαλτο τα πόδια σου μετεωρίζονταν· με το μακρύ, κόκκινο παλτό ίσα ν’ ακουμπά τον δρόμο. Κανείς δεν σε πρόσεξε. Αόρατος, μες στην ορμή των ανθρώπων και τον χρόνο αυτών, ήσουν ένας μελετητής της καθημερινότητας. Στο κάτω κάτω της γραφής, ήξερες ποιός ήσουν. Καθόσουν παγερός σε ότι έβλεπες και ότι συνέβαινε· δεν σε χτυπούσε. Τα χέρια σου ήταν γεμάτα με θάνατο και ο λαιμός σου με σημαδάκια. Γι’αυτό και ήσουν βασιλιάς των ζητιάνων, των γυναικών, των σχολιαρόπαιδων, των ρούχων και του χρόνου.
Μελετητής του οργανικού πραγματικού. Έλεγες πως  μέσα μας υπάρχει μια οργανική σιωπή· λειτουργούν όλα μα δεν θορυβούν. Τα πνευμόνια, τα κόκαλα δεν παράγουν κρότο, ούτε και η καρδιά τυμπανίζει προς τα έξω, και οι μύες είναι βουβοί. Μα εκείνη την ώρα μεθάς και το αίμα σου σφύζει, ο πνεύμονάς σου κουράζεται και αυτοί που τραγουδούν στους δίσκους είναι ήδη νεκροί.
«Γιατί αδυνατίζουν οι ψυχες των ανθρώπων;» θα αναρωτηθείς.
Και μοιάζει τούτη η αδυναμία να τρυπά τα μάτια και ν’ανοίγει  πηγάδι που έχει χαρές με λουλούδια. Κι εγώ δεν θα πω σε κανέναν το μέρος αυτό που βρίσκεται και τι έχει να διδάξει. Ούτε για τον βασιλιά θα πω, πως τον είδα να χάνεται ένα βράδυ μεθυσμένος, και μου είπε πως κατέληξε στη μελέτη του, πως δεν είχε άλλα να διαβάσει στους ανθρώπους και στον χρόνο αυτών.
«Η μια μέρα πέφτει πάνω στην άλλη, είσαι ακόμα εδώ;» θα αναρωτηθείς. Ας ονομαστεί όπως θέλει το τέλος, όταν θα βγω απο το πηγάδι θα έχει λουλούδια και παιδιά και χρόνο άφθονο και πλούσιους ανθρώπους όπως ήταν ο βασιλιάς μου. Έστω κι αν η περιπέτεια αυτή ονοματεί θάνατος· ένας μικρός απολαυστικός θάνατος.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA