Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»


Αστεροειδής
φρένας
θες γει πρς ταν
― Σοφοκλής

Σχεδόν γυμνή, μ’ εκείνα τ’ απίστευτα πόδια σου,
φορώντας γιρλάντα, αυτιά πονηρού κουνελιού,
μακριά απ’ το σώμα, μακριά απ’ την πείνα,
σπέρνεις ανέμους αλαλιασμένη.

Καμία αντανάκλαση δεν άντεξε τη φυλακή σου.
Αστέρι που το σταύρωσαν δυο κόκαλα.
Η μητέρα σου φόρεσε μαύρα γυαλιά,
οι καθρέφτες αλλαξοπίστησαν.

[Κλείνουμε το διακόπτη.]

Αλλά εσύ
ανεβαίνεις,
ανεβαίνεις.
Όπως ο βράχος, 
ψηλώνει,
ψηλώνει.

― Κι ούτε ένα
άστρο η νύχτα,
πατέρα.

Στην υποψία τεντώνεις το αυτί.

Παίρνοντας πόζα,
αρχίζεις να
πέφτεις.

*

Από το βιβλίο Χορευτές (Κέδρος 2014), ενότητα «Μαριονέτες», σ. 19-20.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA