Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


Αστεροειδής
φρένας
θες γει πρς ταν
― Σοφοκλής

Σχεδόν γυμνή, μ’ εκείνα τ’ απίστευτα πόδια σου,
φορώντας γιρλάντα, αυτιά πονηρού κουνελιού,
μακριά απ’ το σώμα, μακριά απ’ την πείνα,
σπέρνεις ανέμους αλαλιασμένη.

Καμία αντανάκλαση δεν άντεξε τη φυλακή σου.
Αστέρι που το σταύρωσαν δυο κόκαλα.
Η μητέρα σου φόρεσε μαύρα γυαλιά,
οι καθρέφτες αλλαξοπίστησαν.

[Κλείνουμε το διακόπτη.]

Αλλά εσύ
ανεβαίνεις,
ανεβαίνεις.
Όπως ο βράχος, 
ψηλώνει,
ψηλώνει.

― Κι ούτε ένα
άστρο η νύχτα,
πατέρα.

Στην υποψία τεντώνεις το αυτί.

Παίρνοντας πόζα,
αρχίζεις να
πέφτεις.

*

Από το βιβλίο Χορευτές (Κέδρος 2014), ενότητα «Μαριονέτες», σ. 19-20.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA