Η Άννα Γρίβα γράφει στο fractal για τον "Άνθρωπο τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Ένα ανέκδοτο διήγημα του Κωνσταντίνου Γαλάνη

Απόσπασμα από το υπό έκδοση πεζογράφημα του Πέτρου Μπιρμπίλη, από τις εκδόσεις Θράκα (Κυκλοφορεί στις 16 του Οκτώβρη)

Ένα ανέκδοτο ποίημα της Μαρίας Θ. Αρχιμανδρίτη

Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γράφει για τον "Κούκο" (Θράκα, 2016) της Πελαγίας Φυτοπούλου


Αστεροειδής
φρένας
θες γει πρς ταν
― Σοφοκλής

Σχεδόν γυμνή, μ’ εκείνα τ’ απίστευτα πόδια σου,
φορώντας γιρλάντα, αυτιά πονηρού κουνελιού,
μακριά απ’ το σώμα, μακριά απ’ την πείνα,
σπέρνεις ανέμους αλαλιασμένη.

Καμία αντανάκλαση δεν άντεξε τη φυλακή σου.
Αστέρι που το σταύρωσαν δυο κόκαλα.
Η μητέρα σου φόρεσε μαύρα γυαλιά,
οι καθρέφτες αλλαξοπίστησαν.

[Κλείνουμε το διακόπτη.]

Αλλά εσύ
ανεβαίνεις,
ανεβαίνεις.
Όπως ο βράχος, 
ψηλώνει,
ψηλώνει.

― Κι ούτε ένα
άστρο η νύχτα,
πατέρα.

Στην υποψία τεντώνεις το αυτί.

Παίρνοντας πόζα,
αρχίζεις να
πέφτεις.

*

Από το βιβλίο Χορευτές (Κέδρος 2014), ενότητα «Μαριονέτες», σ. 19-20.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA