Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


Γεωργία της σιωπής
στον Πάνο Σταθόγιαννη

1

Ένας μικρός καλλιεργητής
είμαι για σένα γη.
Δεν ξέρω τη σπορά
και τον καρπό.
Χάζευα όνειρα
όταν μου δείχνανε
να καλλιεργώ.

2

Κάθε στιγμή μελετώ
την γεωργία της σιωπής.
Την κάνω άγαλμα
και την παγώνω ολάκερη.
Ένα άγαλμα σιωπής
να το κάνω άπειρα κομμάτια.

Αυτή είναι η σπορά μου.



Πώς μαγειρεύεται ένα ποίημα

Ξεκινάμε το βράσιμο αν το πάμε για βραστό.
Ένα υπέροχο κοκκινιστό με λίγο αλάτι
κι από έρωτες μπλιαχ.
Κόκκαλο οπωσδήποτε.
Κατά προτίμηση τεθνεώτος
(όσο πιο έντονη η μυρωδιά τόση κανέλα,λουκούμι σε λέω).
Αν το πάμε για ψητό
προθέρμανση φούρνου.
Τον έχουμε καθαρίσει, εννοείται.
Στο εκτελεστικό απόσπασμα τα μικρόβια.
Πατάτες λίγες, ρίγανη μπόλικη.
Σαφώς χωριάτικη να το συνοδεύει.
SOS :
ο νεκρός εδώ σε  μεγαλύτερες διαστάσεις και
το άρωμα πιο έντονο.
Και στις δυο περιπτώσεις συνοδεύεται με κρασί λευκό ή κόκκινο
αναλόγως της προαίρεσης.
Μια καντάδα σε παρένθεση.
Μνήμη στο ζουμί της.

Καλή όρεξη.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA