Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου


Γεωργία της σιωπής
στον Πάνο Σταθόγιαννη

1

Ένας μικρός καλλιεργητής
είμαι για σένα γη.
Δεν ξέρω τη σπορά
και τον καρπό.
Χάζευα όνειρα
όταν μου δείχνανε
να καλλιεργώ.

2

Κάθε στιγμή μελετώ
την γεωργία της σιωπής.
Την κάνω άγαλμα
και την παγώνω ολάκερη.
Ένα άγαλμα σιωπής
να το κάνω άπειρα κομμάτια.

Αυτή είναι η σπορά μου.



Πώς μαγειρεύεται ένα ποίημα

Ξεκινάμε το βράσιμο αν το πάμε για βραστό.
Ένα υπέροχο κοκκινιστό με λίγο αλάτι
κι από έρωτες μπλιαχ.
Κόκκαλο οπωσδήποτε.
Κατά προτίμηση τεθνεώτος
(όσο πιο έντονη η μυρωδιά τόση κανέλα,λουκούμι σε λέω).
Αν το πάμε για ψητό
προθέρμανση φούρνου.
Τον έχουμε καθαρίσει, εννοείται.
Στο εκτελεστικό απόσπασμα τα μικρόβια.
Πατάτες λίγες, ρίγανη μπόλικη.
Σαφώς χωριάτικη να το συνοδεύει.
SOS :
ο νεκρός εδώ σε  μεγαλύτερες διαστάσεις και
το άρωμα πιο έντονο.
Και στις δυο περιπτώσεις συνοδεύεται με κρασί λευκό ή κόκκινο
αναλόγως της προαίρεσης.
Μια καντάδα σε παρένθεση.
Μνήμη στο ζουμί της.

Καλή όρεξη.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA