Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


Η Μαρία Κατσοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984. Προηγούμενά της βιβλία είναι : "Τα ποιήματα της τρελής"(2009) και "Ποιήματα για τσακισμένες καρδιές και σαλεμένα μυαλά"(2012) από εκδόσεις Γαβριηλίδη .

Το τρίτο βιβλίο της Μαρίας Κατσοπούλου από τις εκδόσεις Βακχικόν "Anima" νομίζω πως είναι και το καλύτερο της.Με ώριμο ύφος και σοβαρές βάσεις πάνω πολλές φορές στις ίδιες θεματικές η ποιήτρια δημιουργεί μια διαφορετική αισθητική από την πλειοψηφία των νέων ποιητών σήμερα.΄Η οργή και η συναισθηματική αστάθεια που χαρακτήριζε τα προηγούμενα δύο βιβλία της δεν μπορεί να ήταν παρά μια προσπάθεια  εξερεύνησης μέσω της διεύρυνσης ορίων στην πρακτική της ζωής.

Τεχνικά από το πρώτο βιβλίο (Τα ποιήματα της τρελής 2009 , Γαβριηλίδης )και μετά αρχίζει να γράφει όλο και πιο αφαιρετικά. Στο ANIMA η γραφή της δεν κουράζει σε κανένα σημείο του βιβλίου

Θεωρώ πως στην τέχνη αρέσει στους ανθρώπους  να υπάρχει κάποιος που να μιλά για αυτούς, να μιλά την ίδια συναισθηματική γλώσσα.
Μα πολύ πιο όμορφο είναι όταν κάποιος έχει μπει ή βρίσκεται πάντα σε έναν διαφορετικό κόσμο  και οι αποδέκτες της τέχνης ανακαλύπτουν κομμάτια αυτού.

Ο κόσμος αυτού του βιβλίου έχει μέσα σίγουρα
Έρωτα Φύση Ζωή  Μυστικισμό Μαγεία




Μ./W.

Κανείς δεν ξέρει
μόνο εμείς

[εγώ κι εκείνη,
που ζούμε μέσα στο ίδιο soma]




KONX OM PAX

Περιστροφή ομφαλού στο σώμα της κλεψύδρας
Σφραγίδα τετελεσμένης σιωπής
Το φως μέσα στο Πνεύμα
Επεκτείνεται:
Ακτίνες άστρων φθάνουν
στους οφθαλμικούς κόγχους των θνητών:
Άκουε Όρα Σίγα
Επίστρεψε στην Παγκόσμια Ψυχή
"Φύγε, ξένε,ύπαγε!":
Η ολοκλήρωση της ιερής μυσταγωγίας

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA