Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


Μία από τις πιο διαδεδομένες παιδικές ασθένειες μεταξύ λογοτεχνών, είναι η αποτύπωση της ημερομηνίας στο τέλος κάθε πονήματος, ως σφραγιδόλιθο της γραφής τους. Γράφοντας όμως «Τετάρτη 26/7/2010» π.χ., εγώ ο αναγνώστης το λαμβάνω ως συστατικό στοιχείο του ποιήματος το οποίο παραμένει αδρανές στα χέρια μου γιατί τίποτα δεν παραπέμπει σε «Τετάρτη» και η «Τετάρτη» δεν προκύπτει από τους στίχους του ποιήματος. Λίγα τα ποιήματα για Τετάρτες, ρωτήστε και τον Έλιοτ.

Κανένας δεν νοιάζεται πότε γράψατε το ποίημα ή το πεζό. Αν ήταν Τετάρτη ή Σάββατο. Αν ήταν μεσημέρι ή απόβραδο. Αν χιόνιζε ή αν είχε λιακάδα. Στο ποίημα ειδικά που είναι έκφραση απόλυτης οικονομίας των λέξεων οποιοδήποτε στοιχείο που δεν στοχεύει στην έκπληξη και το θαυμασμό απορρίπτεται παρευθύς. Ούτε υπάρχουν φιλόλογοι που θα σκύψουν πάνω από το έργο σας να επισημάνουν τις διαφορετικές γραφές των ποιημάτων σας, τις προσθήκες, τα σβησίματα και τις διαγραφές. Έχουμε ήδη τα αυτόγραφα του Σολωμού και γνωρίζουμε πως γράφεται το ποίημα.

Όλοι κάπως έτσι ξεκινήσαμε να γράφουμε: αποτυπώνοντας την ώρα και τη στιγμή που νοιώσαμε αυτή την ιδιαίτερη διαδικασία διέγερσης του νευρικού μας συστήματος, προϊόν της ευαίσθητης ιδιοσυγκρασίας μας. Κι αν θέλετε, μόνο και μόνο για να ξανανιώσετε αυτή την ανατριχίλα στον αυχένα γράφετε και ξαναγράφετε απελπισμένα. Δεν χρειάζεται λοιπόν να κοινοποιείτε την στιγμή και την ώρα. Είναι γελοίο όπως ένα ενήλικας που αρρωσταίνει από ιλαρά.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA